Dit is de tweede lezing in een cyclus van drie lezingen met de titels :

• “De Roep van het Rozenkruis” (29-09-2009)
• “De praktijk van het Rozenkruis” (27-10-2009)
• “De transfiguratie volgens de formule van het Rozenkruis” (24-11-2009)

In de eerste lezing werd het verband gelegd tussen de Klassieke Rozenkruisers uit de zeventiende eeuw en de nu levende School van het Gouden Rozenkruis. Er werd ingegaan op de dringende oproep om “de weg terug” in te slaan, naar het oorspronkelijke levensveld.

In deze tweede lezing wordt duidelijk uiteengezet hoe dat mogelijk is. Er wordt een licht geworpen op het pad dat gegaan kan worden, op de methode die kan worden toegepast. Die methode werd bij de Klassieke Rozenkruisers “de kunst van het goud maken” genoemd: het veranderen van het onedele, het lood (de lagere natuur) in het edele , het goud (de goddelijke natuur). Die mogelijkheid was er in de zeventiende eeuw, maar is ook nu nog aanwezig.
Want de mens is een tweevoudig wezen: sterfelijk naar de aardse, lagere natuur, maar onsterfelijk naar de goddelijke natuur, naar het lichtwezen in hem. Door een nieuwe levenshouding kan ieder mens die dat werkelijk wil een beroep doen op zijn innerlijke kennis, zijn wijsheid die er altijd was. Vanuit die kennis van het hart kan hij dan anders gaan handelen. Hij kan zich richten naar het LICHT, het Pad van Bevrijding gaan bewandelen en weer thuiskomen.

De Rozenkruisers van alle tijden wensen U een goede reis en een behouden thuiskomst!