Deze lezing is de eerste van een cyclus van drie lezingen  met de titels :

“De Roep van het Rozenkruis”
“De praktijk van het Rozenkruis”  en
“De transfiguratie volgens de formule van het Rozenkruis”

In deze lezing wordt het verband gelegd tussen de klassieke Rozenkruisers uit de 17de eeuw en de huidige School van het gouden Rozenkruis.

Het eerste geschrift   van de  drie “Manifesten der Rozenkruisers” verscheen in 1614  onder de titel “Fama Fraternitatis Rosae Crucis”  van Johan  Valentin Andreae  en was gericht  tot  alle geleerden en hoofden van Europa.  Het was een appèl  aan de mensheid om het roer om te gooien  en  terug te keren tot de oorspronkelijke – goddelijke – staat waarin de mens ooit leefde.
Diezelfde oproep wordt nu gedaan door de School van het Gouden Rozenkruis , die de mens wijst op zijn mogelijkheid  om “de weg terug” in te slaan . Dat is de belangrijkste opdracht die een mens heeft, waardoor zijn leven zin krijgt. Als hij werkelijk begrijpt wat die roep inhoudt, zal zijn levensvisie  en levenshouding totaal veranderen.

Dit alles is mogelijk door de kracht van Christus, van het christendom. De hele wereld is doortrokken van die kracht, dit stralingsveld.  In die kracht is het voor ieder die wil mogelijk om de wereld van de illusie  en begoocheling vaarwel te  zeggen  en zich te keren tot  een andere natuurorde,  tot het oorspronkelijke rijk. Want diep in zijn hart ligt  een weten  dat hij eigenlijk in een andere wereld thuishoort. Hij kan , in volledige vrijheid ,de innerlijke weg gaan en zo een nieuwe mens worden.: de opdracht van zijn leven vervullen.