Het onderscheid en de samenhang tussen de begrippen God – kosmos – mens worden scherp aangegeven door de vader der filosofen, Hermes Tresmegistos.

God – aldus Hermes – is een geestelijke wereld;

de kosmos is een waarneembare God.

De mens is een vergankelijke wereld.

Hermes, wijst indringend op het godsbeeld binnen onszelf: “Om God te kennen moet je zijn identiteit delen – want alleen soortgelijk kan soortgelijk echt kennen.” Daarvoor is volgens Hermes nodig om alle tegenstellingen van deze materiële wereld achter je te laten en “boven de tijd uit te rijzen naar de eeuwigheid.”

Het begrip kosmos is voor velerlei uitleg vatbaar. Hermes spreekt van een door God geschapen goddelijk heelal. Uit dat universum is de mens echter verzonken in een ander, tweede heelal, door een van het goddelijk heelal afwijkende idee. Maar zo gauw als de mens door onthechting en zelfreiniging weer deel krijgt aan het eerste levensveld, kan dat oorspronkelijke universum van eenheid zich weer aan hem voordoen.

Hermes verheldert: ”De mens kan zichzelf kennen en daardoor de Kosmos, door er zich bewust van te zijn dat hij een beelddrager is van God en van de Kosmos. Hij verschilt van de andere levende wezens in die zin dat hij Geest bezit.” De mens is dus een kosmos in het klein, met daarin een kern die van goddelijke oorsprong is.