Het scheiden en samenstellen van nieuwe stoffen en materialen berust op aloude goddelijke wetten.

Het gehele ons bekende heelal en de daarin vervatte werelden zijn gevormd uit oersubstantie en zij worden in gang gehouden door krachten en bewegingen. Kracht en beweging, in hun samenhang, veroorzaken wrijving en hitte. Hierdoor ontstaat Vuur, het eerste element. Dit Vuur tast de oersubstantie, het Water, aan, het tweede element. En, zoals in een fluitketel waarin het vuur het water aan de kook brengt een afzetsel, een bezinksel, ketelsteen ontstaat, ontstaat door Vuur en Water het minerale, dat wil zeggen het derde element, Aarde. En als vierde wordt, net als in de ketel, damp vrijgemaakt, dat wil zeggen Lucht, een atmosfeer, waarin de Levensadem zich openbaren kan.

Wanneer de chemicus in zijn reageerbuis een nieuwe stof laat neerslaan is dat de weerspiegeling van een oorspronkelijke scheppende werkzaamheid.

Wanneer de alchemist in zijn retort iets dergelijks waarneemt, dan reflecteert in zijn ziel de oorspronkelijke goddelijke scheppingsgedachte.

- Wetenschap of wijsheid?
- Filosofie is mentale kennis, wijsheid is kennis van het hart
- Aardse en gnostieke fysica
- Verborgen wijsheid in taal
- De eigenschappen van morfogenetische velden
- De drijvende kracht achter technologische ontwikkelingen
- Het ontstaan van kosmos en mens
- Menswetenschappen: waarom doet de mens zoals hij doet?