De huidige mens als persoonlijkheid is een instrumentarium dat volledig leeft uit krachten van deze natuur. In hem werkt een sterfelijke ziel, een bezielend beginsel, dat tot uitkomst heeft: de materie, de horizontale lijn, de dialectiek.

Geest is eeuwig, geest is volmaakt. De ziel is dáárvan de uitdrukking in de mens. Als de ziel zich ten opzichte van de Geest harmonisch verhoudt, blijft de geestbinding eeuwig in stand. Daar heeft de onsterfelijke ziel de persoonlijkheid niet voor nodig; zij leeft in zekere zin haar eigen leven. Wel is het tegenovergestelde het geval: de persoonlijkheidsmens heeft het helpende, bezielende, dynamisch stralende vermogen van de ziel nodig, om werkelijk te worden wat in het verborgene voor hem is weggelegd: terugeer tot het oorspronkelijke leven.

Wanneer de persoonlijkheid, gedreven door een groot verlangen, de sleutel hanteert , kan hij het oorspronkelijke begin, de geestziel weer terugvinden, door een proces van transfiguratie.

- Het principe van de twee natuurorden
- De mens is een microkosmos
- Er is een noodordeplan
- Het proces van transfiguratie
- Afscheid van het oude leven
- Levensvernieuwing
- Een vijfvoudig gnostiek proces