Door de eeuwen heen zijn er ontelbare bespiegelingen gewijd aan Kerstmis als historische gebeurtenis. Voor Rozenkruisers is het kerstgebeuren echter een feest dat een mens maar éénmaal in zijn leven kan vieren.

Rozenkruisers zien het feest van Kerstmis als een symbolische aanduiding voor de wedergeboorte van het licht in het eigen hart. Na een vaak lange periode van duisternis of onwetendheid kan het licht van de eigen afkomst en bestemming in de mens tot leven komen.

Daarvoor is nodig dat het maagdelijke, reine gedeelte van het menselijke hart volkomen vrij komt van aardse strevingen: Maria. Zo is het hart de geschikte geboortegrond voor het Lichtprincipe, dat Rozenkruisers Jezus noemen. Jozef, de timmerman, geldt daarbij als het bouwende principe. Hij zorgt ervoor dat het pas geboren licht vanuit het hart het hoofd raakt. Deze nieuwe harmonie van hart en hoofd kan de mens tot passend handelen brengen.

Zo begint er een volstrekt nieuwe mens te groeien Hij laat zich leiden door Jezus, een naam die letterlijk “kracht van God” betekent. De geboorte of het werkzaam worden van die kracht in de mens is voor Rozenkruisers het ware kerstfeest.