Wanneer we naar de geschiedenis kijken van de 19e eeuw kunnen we tot de conclusie komen dat vanaf de tweede helft de mens zich met ware overgave stort op het materialistische denken. Om deze eenzijdige ontwikkeling om te buigen, incarneren juist in die tijd een aantal Lichtdragers op aarde om de mensheid haar ware bestemming te helpen leren vinden. Een van deze Lichtdragers is Rudolf Steiner geweest.
 
Aan de hand van de metamorfoseleer van Goethe, die een diepe indruk op hem maakte, ontwikkelde Steiner zijn eigen wereldbeeld dat hij in de Antroposofie tot uitdrukking bracht. Met grote inzet heeft hij de mensheid kennis van zichzelf en de kosmos bijgebracht en niemand heeft ooit zoveel esoterische kennis onthult als de 'homo universalis' die Steiner ongetwijfeld was.
 
Centraal in het werk staan Christus en het mysterie van Golgotha. Hij heeft het christendom weer geactualiseerd en op de noodzakelijkheid gewezen gebruik te maken van de eigen verantwoordelijkheid ten opzichte van wereld en mensheid. Door zijn werk te lezen en te begrijpen kunnen we inspiratie opdoen en een stimulans vinden om met enthousiasme het innerlijk pad te gaan dat hij zo uitgebreid heeft beschreven.
 
Daar de huidige mens over het algemeen niet meer gewend is zich inspanningen te getroosten, wordt het werk van Steiner helaas vaak moeilijk gevonden. Maar gnosis of kennis omtrent het goddelijke komt de mens niet aanwaaien, aangezien dit na het opnemen verwerkt en, als in een procesgang, eigen gemaakt dient te worden.
 
Tot slot enige woorden van Goethe uit de bundel Westöstlicher Divan, Selige Sehnsucht:


Und so lang du das nicht hast

Dieses: Stirb und werde!

Bist du ein trüber Gast

auf der dunklen Erde!


En zolang je jezelf niet verrast

met dit: Sterf en kom tot leven!

Ben je een droeve gast

in deze duist're aardse dreven!