De Perzische oudheid als hedendaags richtsnoer

De scheppingsmythe van Mani (216-276) stamt uit het Perzië van Zarathoustra van vóór onze jaartelling. De mythe verhaalt van de strijd tussen duisternis en licht en weerspiegelt het innerlijke pad waar de zoekende mens zich ook in deze tijd voor geplaatst weet.

Op 14 september 2010 vindt in het Centrum van het Lectorium Rosicrucianum in Eindhoven een oriëntatieavond lezing plaats over de betekenis van deze mythe van de Perzische wijsgeer Mani. De universele principes die in Mani’s leer naar voren komen, zoals die van de zoektocht naar het licht en de waarheid, en de wetmatigheden waarlangs het innerlijke pad zich voltrekt, zijn nog steeds actueel.

Zo belicht de lezing onder meer het gnostieke karakter van het Manicheïsme. De gnosis, ofwel het innerlijk weten, de ‘kennis van het hart’, is van alle tijden en weerspiegelt zich in talrijke historische geschriften, zoals de Bijbel, het Evangelie van Judas, de Nag Hammadi-geschriften, de Tao Te King. In de oorspronkelijke betekenis heeft geen van deze geschriften aan waarde of actualiteit ingeboet.

Wat de scheppingsmythe van Mani kan betekenen voor wie in het jachtige bestaan van de 21ste eeuw zoekt naar de waarheid en het licht, wordt duidelijk in de voornoemde lezing.