Vroeg of laat ervaart de ziel ons levensveld als een gevangenis. Zij lijdt onder de onbestendigheid van de natuur waarin zij gevangen is, die haar verhindert eraan te ontstijgen. De natuur en het lichaam zijn onze ziel vijandig gezind, menen wij. Dat is echter een vergissing. Wij gaan er vanuit dat het leven een oefenschool is waar we kunnen blijven zitten. Dan blijkt dat wij de lessen niet voldoende geleerd hebben.
Het leven heeft geen ander doel dan ons de bevrijdingsweg te wijzen. Elke wet en elk verschijnsel heeft een dubbele functie: de instandhouding van de vorm én voorwaarden scheppen voor de ontwikkeling van de nieuwe mens. Dit levensveld en ons lichaam zijn prachtige instrumenten om die mens te realiseren. De ziel is in dit veld en aan het lichaam gebonden. Toch vormt dát niet haar gevangenschap; die ligt in het feit, dat wíj dat veld en dat lichaam als doel zijn gaan zien. Als wij ons op dát doel concentreren, keert het zich tegen ons. Het is daarom van belang dat wij de werkelijke opgave en structuur van het lichaam en de natuur leren kennen. Iedere geestelijke ontwikkeling begint in het hart. Het hart is het orgaan van eenheid.
Pentagramartikel 'Het hart orgaan van eenheid', lees meer...
Tijdschrift Pentagram, lees meer...