Ons bewustzijn wordt voornamelijk bepaald door de zintuiglijke waarneming van de ons omringende wereld.
Wanneer de fysica met haar instrumenten in de wereld van het oneindig kleine binnendringt, verdwijnt het beeld dat wij hebben van de materie, zoals we die  waarnemen en die zich zo objectief aan ons lijkt voor te doen. Dit plaatst ons voor grote vraagtekens met betrekking tot de ons verschijnende werkelijkheid en dus met betrekking tot ons bewustzijn.

Dit vraagt om verheldering. Sommigen  beweren dat het bewustzijn een nevenproduct van de materie is, terwijl anderen lijken aan te tonen dat bewustzijn ook los van de materie bestaat.

Onze hersenen zijn zonder twijfel het instrumentarium door middel waarvan ons bewustzijn zich kan manifesteren, zij verdienen daarom onze bijzondere aandacht.

Het is legitiem om zich af te vragen, of de hersenen de mens tot een spirituele ervaring in staat stellen– tot ervaringen in een andere dimensie.

Het gaat daarbij uitdrukkelijk om processen die plaats kunnen vinden tijdens het leven en derhalve niet speculeren op wat er na de dood geestelijk zou kunnen plaatsvinden.
Kunnen die processen een dynamisch en harmonisch verband van geest, ziel en lichaam tijdens het leven mogelijk maken, wanneer meerdere klieren met interne secretie ( vooral hypofyse, epifyse) met bewuste medewerking van de ziel gaan functioneren?

Is dat wat gnostici het alomtegenwoordigheidsbesef noemen en wat correspondeert met verlichting zoals dat in andere culturen wordt aangenomen?
De problematiek die deze vragen oproepen ligt op verschillende wetenschappelijke terreinen (medische, fysische, biologische en psychologische) en raakt aan de esoterie.

Dit symposion wil enkele gezichtspunten naar voren brengen die het begrijpelijk maken hoe persoonlijke spirituele ervaringen verband kunnen houden met  een hogere levensrealiteit in een heelheid van geest, ziel en lichaam. Bewustzijn speelt daarin een sleutelrol.

1e toespraak: Materie en bewustzijn,
uitgesproken door Harry Croon, wiskundige.

Onze vijf zintuigen kunnen door middel van instrumenten worden uitgebreid. Deze uitbreidingen leiden vaak tot een nauwkeuriger waarneming, zoals bij een vergrootglas.
De moderne natuurkunde is er met behulp van instrumenten in geslaagd op indirecte wijze waarnemingen te verrichten aan materie van zeer kleine afmetingen, kleiner dan die van het atoom. Deze afmetingen zijn zo klein dat het bijvoorbeeld principieel onmogelijk is nog directe waarnemingen te doen met behulp van het licht, zelfs als er instrumenten worden gebruikt die de nauwkeurigheid sterk vergroten.

De conclusie die onontkoombaar uit deze (laatste) waarnemingen moet worden getrokken is dat het beeld dat de doorsnee mens van materie heeft onverenig- baar is met de waarnemingen van de microstructuur.

In de voordracht willen we ingaan op de consequenties van deze controverse voor ons denken en ons bewustzijn.

2e toespraak: De gevangenis van de zintuigen, uitgesproken door Leo Duivenvoorden, arts.

Het bewustzijn is niets anders dan het resultaat van elementaire, automatische processen.

Het is onder meer het resultaat van de wisselwerking tussen onze vijf zintuigen en de ons omringende wereld. Het bewustzijn lijkt te worden beperkt en gekleurd door:
•    Het feit dat de zintuigen een beperkt
waarnemingsvermogen hebben en
•    Het feit dat het ego altijd probeert om zijn
identiteit overeind te houden.

Het ego ordent alle informatie en interpreteert die op een zodanige wijze, dat zijn identiteit niet in gevaar komt. Het gaat hier zowel om een fysische als ook een metafysische beperking, die wordt veroorzaakt door een overlevingsreflex.
Bestaat er een weg om deze beperking te overwinnen?

De mens bezit immers in zich zelf een oorspronkelijk bewustzijnscentrum, een verborgen bron die in verbinding staat met zijn ware wezen. Maar hoe kan dit centrum worden gewekt en hoe kan dit de hersenen  geschikt maken om een geestelijke impuls te ontvangen?


3e toespraak: De rol van de hersenen in het proces van de vernieuwing van het bewustzijn, uitgesproken door René Stevelink, arts.

Ontstaat bewustzijn in de hersencellen of is het volledig onafhankelijk van materie?
Wij gaan er van uit dat al het materiële in onze wereld een uitvloeisel is van geestelijke processen. Die geestelijke processen weerspiegelen zich in de stof en leggen zo de kiem voor een opwaarts voerende ontwikkeling.

Aan de hand van de hersenstructuur en zijn functies zal worden aangetoond, dat het brein tot “kroon” der mensen kan worden, tot ontmoetingsplaats van de geest, tot instrument van een volkomen vernieuwd bewustzijn.
Echter, daartoe moeten de hersenen en het denken zich afstemmen op impulsen die we associëren met de geestelijke werkzaamheid van het hart. Dat wordt het “denken met het hart” genoemd.

Als wij niet bereid zijn, de gedachtebeelden die we gisteren met het denken hebben gevormd en de in het verleden door ons beleefde emoties aan de vernieuwing over te geven, dan kan er geen ruimte ontstaan voor nieuwe inzichten.

Een deel van onze hersenen en zijn functies zijn namelijk hecht verbonden met oeroude overlevings-processen van het zogenaamde reptiel-bewustzijn. Als gevolg daarvan kan men wanneer men wezenlijk wil vernieuwen een sterke natuurlijke weerstand voelen.  Deze weerstand kan worden overwonnen door zo te noemen “vuurprocessen” Men zou ook kunnen spreken van een Lichtproces.

Inschrijven en dagindeling  <klik hier>