Het kind is een mysterie; een andersoortig wezen dan een volwassene. Doordat het kind nog niet ontwikkeld is, kan het volkomen anders zijn en anders reageren dan een volwassene. Veel meer intuïtief georiënteerd. [...] Het kind bevindt zich in een ontwikkeling van denken, van de niet stoffelijke lichamen, die niet gradueel gaat maar met sprongen. Die ontwikkeling is het meest gebaat met liefde.*  

Ieder mens is een kind van zijn tijd. Kinderen van deze tijd gaan, met hun sterk gevoel voor rechtvaardigheid, eerlijkheid en openheid, anders dan vorige generaties, niet langer tegen zichzelf in.

Veel kinderen beschikken over bijzondere mogelijkheden en vaardigheden die hun ouders en opvoeders soms versteld doen staan. Ze hebben hun eigen kijk op de dingen en vaak vinden zij oplossingen voor problemen op een verrassende en opvallend creatieve en intuïtieve wijze. Er is voor volwassenen, in onderwijs en opvoeding zoveel te leren om het grote potentieel van deze kinderen aan het licht te laten komen en ruimte te bieden. Want als het opgroeiende kind besluit om zijn mogelijkheden in dienst te stellen van het innerlijke zieleleven, zal dat tot zegen zijn voor hemzelf en voor zijn omgeving. Binnen de Jan van Rijckenborghscholen, die bijzonder onderwijs bieden door leerkrachten die zelf rozenkruiser zijn, staat deze grondhouding centraal.

De lezing 'Buitengewone kinderen van deze tijd' gaat in op de vraag wie deze kinderen zijn, de levensopdracht waarvoor zij zich geplaatst zien en hoe wij, volwassenen, hen in vriendschap tegemoet kunnen treden en helpen.

*Uit: 'Was ik een kind', door Peter Huijs, uitgegeven door de Rozekruis Pers