Heb geduld, kandidaat,
als iemand die geen mislukking vreest
of welslagen nastreeft.
Vestig de blik van uw Ziel
op de ster waarvan u een straal bent,
de fonkelende ster
die schijnt in de lichtloze diepten van het eeuwig-zijn,
de grenzeloze velden van het onbekende.

Volhard als iemand die eeuwig zal blijven bestaan.
Uw schaduwen leven en verdwijnen;
wat in u eeuwig zal leven,
wat in u weet, omdat het kennis zelf is
behoort niet tot het voorbijgaande leven:
Het is de mens die was, die is en die zijn zal,
voor wie het uur nooit zal slaan.

Als u zoete vrede en rust zou willen oogsten, leerling,
bezaai dan met de zaden van verdienste
de velden van latere oogsten.
Aanvaard de smarten van geboorte.

Treed uit het zonlicht in de schaduw
om meer plaats te maken voor anderen.
De tranen, die de gedroogde grond van smart en droefheid besproeien
brengen de bloesems en vruchten van karmische beloning voort.

Uit “De Stem van de Stilte” van H.P. Blavatsky
(De verzen 137 t/m 140)