De scheppingsmythe van Mani
De Perzische oudheid als hedendaags richtsnoer

Wat is de betekenis van deze mythe van de Perzische wijsgeer Mani in deze tijd? De ware aard van het Manicheïsme is door de wetenschap lang niet op juiste waarde geschat. Deze gnostieke religie zou volgens velen vooral elementen hebben ontleend aan de dualistische religie van het oude Perzië. Zij werd in de derde eeuw in het huidige Irak gesticht door de profeet Mani (216-277) De scheppingsmythe van Mani stamt uit de periode van Zarathustra van vóór onze jaartelling.  

De mythe beschrijft de strijd tussen duisternis en licht en weerspiegelt het innerlijke pad, waar de zoekende mens zich - ook in deze tijd - voor geplaatst weet. De universele principes die in Mani’s leer naar voren komen, zoals die van de zoektocht naar het licht en de waarheid, en de wetmatigheden waarlangs het innerlijke pad zich voltrekt, zijn nog steeds actueel. Zo belicht de lezing onder meer het gnostieke karakter van het Manicheïsme.   

De gnosis, ofwel het innerlijk weten, de ‘kennis van het hart’, is van alle tijden en weerspiegelt zich in talrijke historische geschriften, zoals de Bijbel, het Evangelie van Judas, de Nag Hammadi-geschriften, de Tao Te King en de scheppingsmythe van Mani. In de lezing wordt duidelijk, dat de oorspronkelijke betekenis van geen van deze geschriften aan waarde of actualiteit heeft ingeboet en wat de scheppingsmythe van Mani kan betekenen voor wie in het jachtige bestaan van de 21ste eeuw zoekt naar de waarheid en het licht.