Wortel schieten

“De mensen?
Ze hebben geen wortels
en daar hebben ze last van.”

Volgens Antoine de Saint-Exupéry in ‘De Kleine Prins’
Annemarie Postma zegt in haar boek ‘The deeper secret of love’ ogenschijnlijk iets anders:

“Werkelijke spiritualiteit
 is geworteld in onze werkelijkheid,
in bloed en botten,
in hart en geest”.

Beide citaten zeggen ons iets over de ontworteling van de mens, die op vrijwel alle vlakken van het leven zichtbaar en voelbaar plaatsvindt. Kan een mens zijn werkelijke wortels vinden in spiritualiteit? En wat is eigenlijk: ‘spiritueel zijn’?
Uit onderzoek blijkt, dat ‘nieuwe’ spiritualiteit zich baseert op een scala van oude ideeën en tradities, waaruit spiritueel georiënteerde mensen naar hartenlust kunnen putten. Hierin ‘wortel schieten' is een oprechte poging te aarden in wat werkelijk is, wat ‘waar’ is.

Er zijn in onze tijd diverse religieuze tussenvormen, waarin vele groepen mensen zich bewegen tussen traditionele religie en de zogenaamde ‘nieuwe’ ideeën. Ze lijken allen wortel te schieten in zeer uiteenlopende grondgebieden. Maar is er in werkelijkheid niet sprake van slechts één bodem, waarop wij allen wonen, waaruit wij allen putten? Net zoals er slechts één luchtruim is, waarin en waardoor wij allen ademen en leven?
Kunnen we werkelijk ergens wortel schieten en daardoor onwankelbare houvast vinden? Zijn wij bereid, om op dit punt van ons leven te onderzoeken op welke ‘grond’ wij ons eigenlijk hebben gevestigd? Overdenken we in dit verband deze twee uitspraken uit de Bijbel:

“…en indien de wortel heilig is, zo zijn ook de takken heilig.” Romeinen 11:16
“….gij draagt de wortel niet, maar de wortel u”! Romeinen 11:18