Het ligt voor de hand om hier meteen te denken aan het paasfeest en de opstanding van Jezus uit de dood. In de brief aan Rheginus uit de Nag Hammadi geschriften, wordt deze opstanding echter veel breder voorgesteld dan de verrijzenis van Christus.

In deze geschriften ziet men het zeker niet als een eenmalig gebeuren in de geschiedenis, maar als een realiteit die bereikbaar is in het levende heden van ieder mens. Opstanding betekent hier dat ieder mens de mogelijkheid heeft om op te gaan in de eeuwige onvergankelijke werkelijkheid. Een fragment uit het voorwoord bij de brief aan Rheginus luidt:

Bij de schrijver van deze brief (…) moeten we dus een zekere esoterische kennis omtrent deze zaken veronderstellen. In de brief staan dus twee opvattingen over de ‘opstanding’ die onderling overigens niet strijdig zijn, zoals men wel heeft gedacht. De ene: de geest leeft voort na de dood. De andere: reeds nú is de ‘opstanding’ te bereiken d.m.v. onthechting van het materiële bestaan. Opstanding is dus geestelijk (voort)leven, waarbij geestelijk ‘voortleven’ en ‘leven’ aan elkaar gelijk zijn, omdat de dood tot de illusies van de stoffelijke wereld behoort.