• Om onze audio en video te kunnen bekijken moet u al onze cookies accepteren. Klik om je cookie instellingen aan te passen.;

5 Innerlijke Stilte

Wij heten u van harte welkom op deze bezinning.
Als tegenwicht voor de drukke bezigheden van alledag,
willen wij ons laten inspireren door de innerlijke stilte.

----------

Er is een Rozenkruisersgebed dat als volgt begint:

Daal af tot de stilte,
Gij zonen van ‘t Vuur
Ga in tot de Vrede,
Terstond in dit uur.

Een wondere mildheid
Vervult dan uw hart.
Een diepe genade
Bant dan al uw smart.
    (Rosa Mystica 54)

----------

In de dynamiek van het moderne leven ontstaat een herwaardering van de stilte.
Deze herwaardering danken we wellicht aan de invloed van uiteenlopende 
veelal oosterse stromingen waarin meditatie en stilte 
wezenlijke onderdelen van de religieuze beleving zijn.
Maar ook in de westerse mystiek is de stilte fundamenteel. 

Er is in mensen een verlangen naar uiterlijke stilte, 
én een verlangen naar innerlijke stilte.

Uiterlijke stilte is een vorm van afwezigheid van geluid.
Het verlangen naar uiterlijke stilte komt voort uit de ik-persoonlijkheid.

Het ik zoekt een oplossing voor zijn onrust, en probeert tijdelijk 
van de veelheid van uiterlijke prikkels van zintuigen en hersenen bevrijd te zijn. 

Het trekt zich terug van het lawaai en het zoekt de rust van de natuur 
en de eenzaamheid van bossen en bergen. 
En als zo de uiterlijke stilte even is gevonden 
bemerken wij onze innerlijke onrust van gedachten en gevoelens
vaak des te sterker.

Het verlangen naar innerlijke stilte komt voort uit een diepere bron. 
Het zetelt in de Ziel die de kern is van ons microcosmische wezen.
Slapende in ons hart is deze Ziel aanwezig. 

Deze bezieling openbaart zich pas indien het ik, indien de persoonlijkheid met zijn op deze wereld gerichte denken, voelen en willen, zwijgt. 
Deze Ziel is wachtende op het fundamentéél stil zijn van het ik. 

Daartoe is nodig een fundamentele verandering, namelijk
een principieel neutrale houding van de ik-persoonlijkheid
ten opzichte van de aardse natuur. 

- - - - - - -

Mabel Collins schreef in het boekje Licht op het Pad:
“In diepe stilte zal de geheimzinnige gebeurtenis plaatsvinden 
die aantoont dat de weg gevonden is. 

Het is een stem die spreekt, waar geen is om te spreken, 
het is een boodschapper, die komt, 
een boodschapper zonder vorm of substantie; 
ofwel het is de bloesem der ziel die zich geopend heeft. 
[…]
De stilte kan een ogenblik duren in tijd of duizend jaren lang. 
Maar zij zal een einde nemen. 
Toch zult gij haar kracht met u dragen. 

Telkens en telkens weer moet de strijd worden gestreden 
en de overwinning worden behaald. 
Het is slechts voor een ogenblik dat de natuur stil kan zijn”.
 

- - - - - - -

Over de stilte schrijft ook mevrouw H.P. Blavatsky in het boek “De Stem van de Stilte”:
“Voordat de Ziel kan herinneren 
moet zij vereend zijn met de Stille Spreker, 
gelijk de vorm, waarnaar de klei gekneed wordt, 
eerst één is met het denken van de pottenbakker. 
Dan zal de Ziel horen, 
dan zal zij zich herinneren 
en zal spreken tot het innerlijk gehoor: de Stem van de Stilte”. 

- - - - - - -

In dit tekstfragment krijgt het woord stilte een bijzondere lading. 
Er vindt een onzichtbaar proces plaats. 
Het wordt vergeleken met het creatieve proces van een pottenbakker. 
De vorm van de vaas concretiseert zich vanuit het denken 
via de handen van de kunstenaar in een uniek kunstwerk. 

Zo zal degene die op zoek is naar de schat van de Ziel 
over een bijzondere kwaliteit moeten beschikken.
De scheppende gedachte die uitgaat van de Stille Spreker
moet door de Ziel tot uitdrukking kunnen komen.

Dat is alleen mogelijk indien er niets tussen de geestelijk strevende mens 
en de Stille Spreker staat, 
zelfs niet het meest ijle beeld. 
Daartoe zal het denken, voelen en handelen 
van de ik-persoonlijkheid 
neutraal moeten worden ten opzichte van de aardse natuur. 

De Stem van de Stilte zegt daarover:
“Wanneer uw ziel zich ontluikend het oor leent aan ’t rumoer der wereld; 
wanneer uw ziel antwoordt op de bulderende stem der grote Illusie; 
wanneer uw ziel verschrikt bij het zien der hete tranen van het lijden, 
verdoofd door kreten van ellende en nood, 
zich terugtrekt als de schuwe schildpad binnen het schild der ikheid, 
weet dan o leerling dat uw ziel onwaardig is als tempel voor haar stille God”.

- - - - - - -

Gezien naar de Goddelijke Natuur is het menselijke denkvermogen 
gevangen in een allesomvattende illusie. 
Daardoor zien wij de dingen niet zien zoals ze zijn. 
De illusie wordt gevoed via de zintuigen. 
Hierdoor wordt de basis gelegd voor het dialectische denken 
dat zich voortdurend heen en weer beweegt tussen tegenstellingen, 
en zo de mens in voortdurende beweging gevangen houdt.

Pas wanneer wij onbewogen zijn, wanneer het denken neutraal is,
zien we de dingen zoals ze werkelijk zijn. 
In deze nieuwe bewustzijnstoestand gaat worden ingezien 
dat er twee werelden zijn:
de wereld van de Goddelijke Stilte waartoe de Ziel behoort, 
en de wereld van de grote Illusie waartoe de persoonlijkheid, of het ik behoort. 

- - - - - - -

We weten wat het ik in deze wereld ons brengt:
illusie, begoocheling, niets blijvends.
Door dat inzicht verlangen we naar iets anders,
en maken daarvoor ruimte, stilte, in ons wezen.
Stilte is een fundamentele toestand van de zoeker naar het Licht.
In die toestand is alle streven van het ik naar denken, willen, voelen 
en handelen gestaakt.
Het is in die toestand dat een hunkerende mensenziel kan worden aangeraakt 
door de Stille Spreker. 
Het ik kan zich blijvend dienstbaar maken aan de aangeraakte Ziel 
door een fundamenteel veranderde levenshouding.
Dan kan de Ziel zich verder ontwikkelen 
tot een blijvende binding met de eeuwige Stilte.

- - - - - - -

Jan van Rijckenborgh schrijft in het boek ‘De Grote Omwenteling’ (blz. 171):
“Het horen van de Stem (……) is het geluid dat wordt voortgebracht 
door het Krachtveld van het Onbeweeglijk Koninkrijk. 
Iedere kracht heeft een vibratie en daarom geluid. 
Het is de muziek van de godgewijde sferen, die de leerling vernemen kan, 
wanneer hij in de stilheid van het verslagen hart 
alle strijd naar de natuur en alle strijd tot ik-verlossing heeft gestaakt. 
Het is de magnetische stem die de vermoeide roept, 
het is de kracht die werkelijk rust geeft”.
(…..) “In de stilheid van het verslagen hart, kan de rust van de eeuwig vibrerende werkelijkheid geboren worden”.
(blz. 177)

- - - - - - -

Stilte is essentieel wanneer een mens de voorwaarden wil scheppen 
om aangeraakt te worden door de Stem van de Stilte. 
Die stem is als een innerlijke bron. 
De zuivere stilte, waarin harmonie en vrede zijn, 
is meer dan de weldadige afwezigheid van lawaai 
en meer dan alleen het tegendeel van onrust. 
Uit de werkelijke innerlijke stilte ontspringt wijsheid, 
de wijsheid die door de gnostici wordt aangeduid als de Sophia. 

In het Corpus Hermeticum wordt de vraag gesteld 
hoe de mens moet worden wedergeboren
en uit welke materie, uit welke oermatrix.

Hermes Trismegistos antwoordt: 
“Uit de Sophia die in de stilte denkt. 
Dat is: in de vrije oorspronkelijke ruimte, 
en alle deeltjes van deze materie zijn geladen met grote goddelijke krachten, 
met ideeën van de Logos, de Schepper.
Als het denken van de mens volkomen stil wordt, 
door het aanschouwen van het ongrijpbare universum rond hem en in hem, 
zal de stilte hem zelf beroeren. 
Om weer stil te zijn, licht te zijn, 
behoeven wij uitsluitend te kijken naar wat wij gedaan hebben 
en dezelfde weg die wij gekomen zijn terug te gaan”.

- - - - - - -

Door de eeuwen heen werd de Stem van de Stilte aan de mens overgedragen.
Er zijn steeds mensen geweest die er in slaagden te leven 
uit de stilte waarin de stem van het universele leven opklonk,
en zij getuigden er van.
In het boek “De Stem van de Stilte” wordt van hen gezegd:

“Zie: gij zijt het licht geworden, 
geworden zijt ge het geluid, 
uw meester zijt ge en uw God. 
Ge zijt uzelf het voorwerp van uw zoeken: 
de Stem onafgebroken, weerklinkend door de eeuwigheden, 
van zonde vrij, de zeven tonen in één, de Stem van de Stilte (….)”.

Tot zover dit citaat

Wanneer ons ik tot zwijgen is gebracht 
en bereid is ruimte te maken voor de Stem van de Stilte, 
dan kan de Stem worden gehoord 
en wordt de nieuwe Ziel geboren. 
Die nieuwe Ziel vormt de brug naar de wereld van de geest, de eeuwigheid. 
Slechts de nieuwe Ziel is in staat de innerlijke stilte te vernemen.

- - - - - - -

Wij wensen u toe dat u de innerlijke stilte zult mogen vinden. 
Dan zullen de Stem en de Kracht van de Stilte u leiden op uw levenspad.
 

Reacties

Voeg reactie toe

Geschreven door Jes Jespers op zo, 29-10-2017, 05.28u

Ons worden parels voorgehouden als ´Slapende in ons hart is deze Ziel aanwezig´ en ´het denken dat volkomen stil moet worden´om bij de stilte in ons te komen. Raar eigenlijk dat we een stortvloed aan leesvoer wordt aangereikt, die ons steevast aan het denken en malen zet terwijl juist dat niet de bedoeling is, we moeten het denken tot zwijgen brengen om bij de stilte in ons te kunnen komen. Er wordt ons gezegd dat we ´slapen´, hoe ziet dat er uit en hoe kunnen we waker worden. Er wordt ons gezegd het denken tot zwijgen te brengen, hoe krijgen we het denken in hemelsnaam onder controle?
Van gekken wordt wel gezegd dat ze malende zijn, maar is het niet zo dat we als niet niet gekken ´bijna continu´ in gedachten zijn, lopen te malen en dus ook malende zijn? Dat we in de boom van ´kennis van goed en kwaad´ van de hak op de tak ongecontroleerd lopen te denken? Is dit niet de ziekte die genezen moet worden om in de realiteit van Zelfrealisatie te komen?
Vroeger werd wel de rozenkrans gebeden en door de aandacht daar bij te houden werd er al die tijd niet gedacht. Tegenwoordig kunnen we naar iets kijken op TV naar wat ons boeit en bijna al die tijd wordt er niet gedacht. Dit TV kijken brengt ons echter niet bij de stilte in ons, maar daar ver vandaan. Het doel is een staat van Helderheid bereiken die voorbij het mentale bewustzijn met zijn denken en voelen van de dualistische geest ligt. Een esoterische school dient ons de discipline die daarvoor nodig is bij te brengen en het gereedschap, kennis en oefeningen aan te reiken. Niet volstaan kan worden te stellen dat het denken tot zwijgen gebracht moet worden en de geest van zijn valse bewoners moet worden bevrijd om bij de stilte in ons te kunnen komen.

Elk mens krijgt al bij zijn geboorte het gereedschap mee om de persoonlijkheid het zwijgen op te leggen en uiteindelijk ´arm van geest´ te worden. Dit gereedschap heet ´AAN-DACHT`. Dit woord zegt al letterlijk dat je het denken achter je gelaten hebt zodra je in een staat van aandacht komt. Gereedschap moet je leren gebruiken, en dat doe je door hem in de praktijk te oefenen. Zodra je iets met aandacht doet, zal je waarnemen dat er in een staat van aandacht niet gedacht wordt. Zodra er gedachten opdoemen is de aandacht foetsie. Als je bewust in aandacht bent dan je weet dat je ziet, dan weet je dat je hoort, voelt, ruikt of proeft, echter niet alleen jij, doch de stilte (afwezigheid van denken en daarmee geest), maakt dat het waargenomene ook ongefilterd tot je ziel kan doordringen. Aandacht is hetzelfde als bewustzijn, met onze aandacht schenken we bewustzijns-voedsel aan iets. Met onze aandacht kunnen we van een mug een olifant maken, van een gedachte vliegangst, pleinvrees, je obsessieve aandacht kan je zelfs in een depressie doen geraken. Aandacht is gereedschap waar we meester van moeten leren worden, zodat we hem kunnen ´schenken´ en niet achteloos hem laten vangen en boeien, zodat er ongelukken kunnen gebeuren die je ongelukkig maken. Aandacht is ook het licht van bewustzijn waarmee je de mist rond een vraagstuk kunt oplossen. In aandacht wordt er niet gedacht, zodat inzichten tot je bewustzijn kunnen doordringen.
Aandacht, bewustzijn, is ´het gereedschap´ om zelfkennis op te doen en je te helpen je van je persoonlijkheid te verlossen. Bewustzijn, aandacht dus, maakt dat je gaat beseffen dat je het grootste deel van de dag loopt de dagdromen en nagenoeg alles op de automatische piloot uitvoert en dat vanuit de idee dat jij het bent die dat doet. Aandacht maakt dat je je bewust wordt dat je handen weten hoe ze aardappelen moeten schillen, je benen de kunst van het lopen verstaan en kom daar vooral niet jij met je denken tussen, dan kunnen er ongelukken gebeuren. De persoonlijkheid is puur reactief en is daarmee in feite een marionet die daarbij niet in de gaten heeft dat hij niet één IK maar als een veelvoud van ikken in zijn geest is gehuisvest. Elk van die ikken brengt zijn eigen beperkte perspectief in en gebruikt het denken om dat beperkte perspectief te beschermen en voelt en ervaart wat er daaraan beleefd wordt. Het idee dat je iets bezit, terwijl je door dat idee juist toestaat dat je er door bezeten wordt, maakt dat je pijn ervaart bij diefstal of verlies, maar ook trots als je complimenten krijgt over jouw bezit. Met elke ´mijn´ extra in je geest creëer je een waar ´mijnenveld´ in jezelf (geest).
Het citaat uit het “De Stem van de Stilte”:
´de zeven tonen in één, de Stem van de Stilte´ voert rechtstreeks naar de bron van waaruit de realiteit van de schepping ontspringt, de Stilte. Zoiets kan ook worden gezegd over ´de zeven kleuren van het Licht, Licht dat schijnt in de duisternis is onzichtbaar, licht wordt pas zichtbaar als kleur in reflectie van een object.

Geschreven door Jes Jespers op za, 28-10-2017, 04.58u

Stilte is vanZelfsprekend
In de hieronder aangehaalde tekst bespeur ik een fundamenteel niet bestaand ´kip of ei´-probleem:
´Slapende in ons hart is deze Ziel aanwezig. Deze bezieling openbaart zich pas indien het ik, indien de persoonlijkheid met zijn op deze wereld gerichte denken, voelen en willen, zwijgt.
Deze Ziel is wachtende op het fundamentéél stil zijn van het ik. ´
Elk mens krijgt al bij zijn geboorte het gereedschap mee om de persoonlijkheid het zwijgen op te leggen en uiteindelijk ´arm van geest´ te worden. Dit gereedschap heet ´AAN-DACHT`. Dit woord zegt al letterlijk dat je het denken achter je gelaten hebt zodra je in een staat van aandacht komt. Gereedschap moet je leren gebruiken, en dat doe je door hem in de praktijk te oefenen. Zodra je iets met aandacht doet, zal je waarnemen dat er in een staat van aandacht niet gedacht wordt. Zodra er gedachten opdoemen is de aandacht foetsie. Als je bewust in aandacht bent dan je weet dat je ziet, dan weet je dat je hoort, voelt, ruikt of proeft, echter niet alleen jij, doch de stilte (afwezigheid van denken en daarmee geest), maakt dat het waargenomene ook ongefilterd tot je ziel kan doordringen. Aandacht is hetzelfde als bewustzijn, met onze aandacht schenken we bewustzijns-voedsel aan iets. Met onze aandacht kunnen we van een mug een olifant maken, van een gedachte vliegangst, pleinvrees, je obsessieve aandacht kan je zelfs in een depressie doen geraken. Aandacht is gereedschap waar we meester van moeten leren worden, zodat we hem kunnen ´schenken´ en niet achteloos hem laten vangen en boeien, zodat er ongelukken kunnen gebeuren die je ongelukkig maken. Aandacht is ook het licht van bewustzijn waarmee je de mist rond een vraagstuk kunt oplossen. In aandacht wordt er niet gedacht, zodat inzichten tot je bewustzijn kunnen doordringen.
Aandacht, bewustzijn, is ´het gereedschap´ om zelfkennis op te doen en je te helpen je van je persoonlijkheid te verlossen. Bewustzijn, aandacht dus, maakt dat je gaat beseffen dat je het grootste deel van de dag loopt de dagdromen en nagenoeg alles op de automatische piloot uitvoert en dat vanuit de idee dat jij het bent die dat doet. Aandacht maakt dat je je bewust wordt dat je handen weten hoe ze aardappelen moeten schillen, je benen de kunst van het lopen verstaan en kom daar vooral niet jij met je denken tussen, dan kunnen er ongelukken gebeuren. De persoonlijkheid is puur reactief en is daarmee in feite een marionet die daarbij niet in de gaten heeft dat hij niet één IK maar als een veelvoud van ikken in zijn geest is gehuisvest. Elk van die ikken brengt zijn eigen beperkte perspectief in en gebruikt het denken om dat beperkte perspectief te beschermen en voelt en ervaart wat er daaraan beleefd wordt. Het idee dat je iets bezit, terwijl je door dat idee juist toestaat dat je er door bezeten wordt, maakt dat je pijn ervaart bij diefstal of verlies, maar ook trots als je complimenten krijgt over jouw bezit. Met elke ´mijn´ extra in je geest creëer je een waar ´mijnenveld´ in jezelf (geest).
Het citaat uit het “De Stem van de Stilte”:
´de zeven tonen in één, de Stem van de Stilte´ voert rechtstreeks naar de bron van waaruit de realiteit van de schepping ontspringt, de Stilte. Zoiets kan ook worden gezegd over ´de zeven kleuren van het Licht, Licht dat schijnt in de duisternis is onzichtbaar, licht wordt pas zichtbaar als kleur in reflectie van een object.

Geschreven door Chris van Hoorn (maquew7@hotmail.com) op vr, 27-10-2017, 14.22u

Als er een 'duveltje' tussen zit (E.H.), dat altijd ineigen is, zal dat de stilte verstoren. Door dat duveltje te neutraliseren, en niet zonder moeite, kom je wel tot stilte, zeker m.b.v. deze mooie bezinning !

Geschreven door Dirk Sturtewagen op vr, 27-10-2017, 13.47u

Goeiedag, fijn dat het Lectorium de groeiende maatschappelijke stiltebeweging aandacht geeft. Graag merken we op dat deze beweging in België wordt gesteund door de officieel erkende sociaal-culturele beweging Waerbeke. Voor meer info: www.waerbeke.be. De 'dag van de stilte' werd opgestart in beide landen naar aanleiding van overleg met onze Nederlandse partners. Hartelijke groet, Dirk