• Om onze audio en video te kunnen bekijken moet u al onze cookies accepteren. Klik om je cookie instellingen aan te passen.;

6 De komende Nieuwe Mens

Namens de Internationale School van het Gouden Rozenkruis heten we u van harte welkom bij deze bezinning getiteld: de Komende Nieuwe Mens.

 

De mensheid is nog in ontwikkeling.

De huidige tijdelijke mens is een bewoner van een microkosmos

die je een eeuwigheidswezen zou kunnen noemen. Een god-mens in wording.

De ontwikkeling van de mens als microkosmos,

als een kleine wereld,

waarin het Goddelijke Licht  zich  kán uitdrukken,

duurt al miljoenen jaren.

Nu, bij  het aanbreken van de Aquarius-periode

bevindt deze microkosmische mens zich opnieuw in een overgangsfase.

 

In de komende ontwikkelingsfase,

is het eerstvolgende doel van de microkosmische ontwikkeling:

een Aquarius-mens te worden.

In de Aquarius-mens staat niet het tijdelijke ik of het ego centraal,

maar de oorspronkelijke Ziel die onderdeel is van de microkosmos.

 

In de nieuwe periode zal de microkosmische mens,

naast een tijdelijk stoffelijk lichaamsbewustzijn

ook over een Geest-Ziele-bewustzijn kunnen beschikken.

 

- - - - - - -

 

Bij de eerstvolgende stap wordt van de tijdelijke mens,

die bij zijn geboorte werd verbonden met de microkosmos een bewust meewerken verwacht.

Elk microkosmos verbonden met een tijdelijke mens

beschikt over alle mogelijkheden om een Geest-Ziele-mens te worden.

 

Er is een persoonlijkheid met een groeiend bewustzijn.

En er is een oorspronkelijk Ziele-principe dat gelokaliseerd

kan worden  in het hart van deze persoonlijkheid met behulp waarvan

contact gemaakt kan worden met de Geest.

Elk mens in deze periode kan deze stap vervullen.

 

In deze bezinning willen we met u enkele aspecten

rond dit thema onderzoeken en overdenken.

 

In de stilte van onze innerlijke Tempel kan het Licht ons naderen

en kan het ons inzicht geven in het innerlijke levensdoel.

 

- - - - - - -

 

Als het embryo ongeboren

zich wonderbaar ontplooien gaat-

en eenmaal met een kreet van leven

in ’t licht van deze aarde staat –

 

Zo is het Kind-van-God nog wordend –

nog ongeboren in de schoot der aarde

- in het wereldveld -

nog geen volwassen reine Loot

aan d’onvolprezen boom des Levens

die – door de Zevengeest gekroond –

in ’t midden van de Tuin der Goden

de ware Mens met Vrucht beloont.

                                                                                                     

- - - - - - -

 

Wat wij leven noemen is het zichtbare deel van een cirkelgang,

de periode tussen geboren worden en sterven.

 

Tijdens het onzichtbare deel van de cirkelgang

lost de persoonlijkheid, de tijdelijke mens, op

en wordt een nieuwe geboorte in de stof voorbereid.

 

Tijdens elke wenteling van het wiel van geboorte en dood

doen we ervaringen op.

Ervaringen die worden opgeslagen in het microkosmische stelsel.

Het stelsel waarmee wij nu zijn verbonden.

Door die ervaringen ontdekken wij de gebondenheid van dat stelsel
aan het wiel van geboorte en dood.

 

Wij bemerken dat alle ontwikkelingen in deze natuur een vast verloop vertonen:

geboren worden, groeien , bloeien, aftakelen en sterven.

Zo komen wij tot het fundamentele inzicht dat

reïncarnatie een wielwenteling is,

een proces dat niet automatisch leidt tot bevrijding en verlichting,

en ook niet automatisch leidt tot een hoger bewustzijn.

 

- - - - - - -

 

De Boeddha zegt:

 

“al biedt de aarde en het aardse leven mij

al het schone en goede

waar de dichters van hebben gedroomd

en al zou alle kwaad en smart verdwijnen

toch zal mijn Ziel er moe van worden en zich afwenden”.

 

De Boeddha doelt hier op de Oorspronkelijke,

de Goddelijke Ziel in ons wezen.

 

Waarom wendt deze Goddelijke Ziel in ons

zich zelfs af van het goede en mooie in de wereld?

De Oorspronkelijke Ziel zoekt naar de Geest, het absoluut Goede.

Van dit absoluut Goede, de Geest, zijn wij afgezonderd.

Wij leven zónder de Goddelijke Geest,

doordat wij het ik,

dus onze eigen ontwikkeling van opgang, blinken en verzinken,

centraal stellen.

 

Wat wij goed noemen is niet absoluut goed,

ons goede en mooie is onderdeel van en afhankelijk van tijd en ruimte

én het is gebonden aan het niet-goede.

 

Het yin-yang teken geeft dit duidelijk weer:

in het lichte is een donkere kern

en in het donkere is een lichte kern.

Beide facetten, donker en licht zijn aan elkaar gebonden

en horen in onze natuur bij elkaar.

Zij veranderen voortdurend in elkaars tegendeel.

Daarom kun je deze wereld een dialectiek noemen,

een wereld, een levensveld, van de aan elkaar gebonden tegenstellingen.

 

- - - - - - -

 

Wij proberen het niet-goede zoveel mogelijk te vermijden.

Zowel op cultureel gebied, als op sociaal en ook op spiritueel gebied.

Wij richten ons dan op het goede, het nuttige en het wenselijke.

Wij beschouwen onszelf als door de rede verlichte wezens.

En soms ervaren we zelfs iets als een verbinding met het zuiver spirituele

en noemen dat dan het licht of de geest, een intens bewustzijn in het nu.

 

Werkelijk verlicht worden, werkelijk in het tijdloze nu leven

kan alleen door middel van de Goddelijke Eeuwige Ziel

bereikt worden.

Het ik daarentegen is via de zintuigen en het karma altijd gebonden

aan het gewone stoffelijke leven in ruimte en tijd.

Het ik leeft eigenlijk altijd in het verleden, of in de toekomst.

Ook alles wat wij nieuws noemen gaat over dingen die al gebeurd zijn!

En alles wat we vrezen of waar we ons op verheugen, waar we naar verlangen ligt voor nog ons.

 

 

In de Bijbel wordt onze wereld van aan elkaar verbonden tegenstellingen

symbolisch aangeduid als de boom van kennis van goed en kwaad.

Hieruit leven wij, hiervan eten wij.

De vruchten, de krachten van deze boom bevatten altijd

de beide elementen goed én kwaad.

 

Het Goddelijke Licht, de Geest,

is de essentie van die andere boom, de boom des Levens.

Dat voedsel kunnen wij met ons ik niet afdwingen;

de roep van het ik wordt alleen gehoord in de wereld van het ik

en niet in de wereld van de Geest.

 

Hoge idealen worden daarom zelden gerealiseerd

of verkeren tot hun tegendeel.

Want wie met het ik vraagt, krijgt antwoord vanuit deze wereld.

Daardoor wordt het ik versterkt én wordt

de binding van het ik met deze natuur sterker gemaakt.

 

Deze realiteit plaatst elk strevend mens voor een groot dilemma!

 

- - - - - - -

 

De Goddelijke Zielekern in ons hart

kan zich niet in onze tijd-ruimtelijke natuur openbaren.

De Goddelijke Ziel in ons verlangt naar binding met de ware Geest,

met het levensveld dat wordt gesymboliseerd door de boom des Levens.

 

Hoe is dat te realiseren ..?

 

De wereld van het ik

en de wereld van de Geest zijn

twee geheel gescheiden werelden.

 

De mens kan met beide werelden contact maken.

De persoonlijkheid in de mens heeft een tijdelijk bewustzijn en

die leeft uit de tijd-ruimtelijke natuur, de wereld van oorzaak en gevolg.

 

De Goddelijke Ziel in de mens is van de Goddelijke natuur

en verlangt naar contact met het Goddelijke.

 

J. van Rijckenborgh schrijft in het boek Dei Gloria Intacta:

 

“De zoeker naar hogere waarden kan zich niet genoeg realiseren

dat hij leeft in een gevangenis en in grote begoocheling.

 

De mens heeft namelijk geen eerstehands kennis meer,

geen eerstehands binding met de Geest;

van een vrij denken is geen sprake,

het denken is te verklaren uit het onderbewuste,

uit de onderbewuste neigingen van

het gevoels- en begeerteleven.

 

En er is sprake van een degeneratieve cirkelgang:

ons denken en willen worden steeds meer gevangen genomen

door onze neigingen en onze bloeds-aard

die op hun beurt grotendeels te verklaren zijn

uit ons karma en het verleden.

 

De klemmende vraag is dan ook:

waarheen moet de mens zich richten,

welke methode moet de mens gebruiken

om aan deze neerwaartse cirkelgang,

die in elk mensenleven optreedt,

te ontkomen?”

 

- - - - - - -

 

Hoe kan de mens het ik-gerichte leven verlaten

en het Ziele-leven centraal stellen ?

 

Allereerst is inzicht nodig, het fundamenteel doorgronden van het leven

in deze natuur van tegenstellingen.

In een kooi, die soms van stralend goud lijkt,

maar meestal van dof en kil ijzer.

Wie beseft in een gevangenis te leven

gaat deze niet aanvaardbaar en leefbaar maken,

maar zal er juist alles aan doen om deze te verlaten.

 

Het beste en mooiste van het leven in en van deze natuur

is dan principieel niet geschikt en niet voldoende.

 

Wanneer in dit leven, door de mens in de microkosmos,

de gebondenheid aan het wiel van geboorte en dood

en de verbrokenheid van de Geest, wordt doorgrond,

dan wordt de mens stil van binnen.

Want wanneer je wéét dat je eigen ik-gerichte leven

de muren vormt van je eigen gevangenis,

verlang je niet naar meer, hoger en mooier voor jezélf, voor het ik.

Dan verlang je naar een hoger Zieleleven.

 

Dan ontstaan er gaten in de gevangenismuren van het ik en

kunnen de eerste stralen van de Goddelijke Zon de Ziel in je hart wekken.

 

De Ziel in je hart ontwaakt.

De Ziel schenkt iedere zoekende mens het voedsel tot verlossing.

De Ziel richt zich dan tot het bewustzijn van de mens, als een stille stem.

De mens stopt dan even met het verlangen naar een bereiken

in dit leven, in dit levensveld,

en is daarmee ook tot rust en een nieuw evenwicht gekomen.

 

Hoe kun je deze stille Stem horen?

Dat kan door een volstrekte wijziging van je levenshouding:

door niet het ik maar de Oorspronkelijke Ziel

als het centrale principe in je leven te stellen.

Dan zal de Ziel je helpen en leiden.

 

Deze vernieuwing begint in het hart!

 

- - - - - - -

 

De werkelijke goddelijke natuur kunnen we zien als een zevenvoudig veld,

zeven gebieden, zeven vibratieniveaus.

 

Onze natuur, onze huidige leefwereld is slechts een zevende deel hiervan.

Het is een zeer gekristalliseerd en afgesloten deel.

 

Hierin vindt het reïncarnatie- en  het ontwikkelingsproces

van de mensheid en alle andere natuurrijken plaats.

 

Het geheel van zeven velden van de goddelijke natuur

kunnen we proberen ons voor te stellen als zeven in elkaar wentelende bollen

met een gemeenschappelijk hart.

 

Dat hart kunnen we aanduiden met de Christus, het hart van de Goddelijke Aarde.

Vandaar dat je kunt stellen dat de Christus ook

deze natuur en ook de mensheid in het hart heeft aangegrepen.

 

Deze zevenvoudige goddelijke natuur

kan verbeeld worden als een bloem,

als een zevenvoudige Roos of Lotus.

 

Zoals de zevenvoudige Natuur is,

zo is ook de ware Mens als Microkosmos.

 

Om de microkosmos, die gevallen is, weer in zijn oorspronkelijke

staat terug te brengen moeten wij, de met de microkosmos verbonden

mensen een tweevoudige weg gaan.

Een weg van het afscheid, van het verlaten van het ik-gerichte bewustzijn,

en een weg van de totaal nieuwe wording, een opgang van Zielebewustzijn.

 

Het afscheid van het ik-gerichte leven kun je zien als een weg die voert uit dit levensveld.

Je kunt dit weergeven als een horizontale balk.

De weg van wedergeboorte en opgang van de Ziel

kun je dan weergeven als een verticale balk.

 

Samen vormen deze twee wegen het kruis met als hart, als middelpunt,

de Roos, de goddelijke Ziel,
die in de Christus-kracht zal openbloeien

tot de Geest-binding kan worden gemaakt.

De mens is dan een Geest-Ziel geworden

een Aquarius-mens.

 

- - - - - - -

 

We hopen dat deze bezinning u iets heeft getoond van de mogelijkheid van de Komende Nieuwe Mens.

Reacties

Voeg reactie toe

Geschreven door Carla op ma, 26-11-2018, 11.59u

Troostende- bemoedigende woorden voor de mens waar geloof hoop en liefde vreugde en dankbaarjeid kan voortbrengen.

Geschreven door Geronimo op ma, 26-11-2018, 08.10u

Nee, alleen je verder openbaren.
Je bent nimmer geboren en zal ook nimmer sterven!
Je kunt alleen worden wat je al bent, de Allerhoogste!
Vrede zij U!

Geschreven door Herman Gielen op do, 30-11-2017, 21.00u

Een hele mooie tekst.
Al vroeg was ik geroepen, toen ik 24 was.
Nu ben ik 67, en al lezend vraag ik me af
is de vorm van spiritualiteit die ik heb gepraktiseerd oud geworden?
Moet ik me vernieuwen?
Liefde zij U.

Geschreven door Jenny Janssens op wo, 29-11-2017, 09.26u

helder weergegeven en dank jullie

Geschreven door Jes Jespers op di, 28-11-2017, 21.39u

Er staan veel waarheden in deze tekst doch als je de weg naar jeZelf niet kent is het moeilijk de weg er in te ontdekken, je kunt immers alleen datgene herkennen wat je al kent. Er worden twee werelden onderkend, de wereld die ons buiten de volmaaktheid doet leven is die van de boom van kennis van goed en kwaad. Dat is de wereld van ruimte en tijd, van toekomst en verleden in een mentale bewustzijnswereld die dualistisch is, een wereld van goed en kwaad, mooi en lelijk, etc. Wij mensen moeten door deze leerfaze heen omdat het Licht in duisternis van zichZelf niet zichtbaar is, het Licht wordt pas als het ergens door gereflecteerd wordt zichtbaar, dat geld zowel in de fysieke wereld als in de geestelijke wereld. Als er voldoende ego door afstandneming gestorven is, in het heldere Licht ontmaskerd, komt er steeds meer vrede en stilte in de geest die daardoor steeds meer open en ontvankeljjker wordt voor inzichten die spontaan vanuit het Licht aan ons geopenbaard worden. De wereld van dualiteiten sterft af en lost zich meer en meer op in de wereld van de boom des levens. Dit is de wereld van het Nu, het Nu behoort niet tot de tijd maar in het Nu zijn we verbonden met de eeuwigheid. De wereld van het Nu is de wereld van het leven, daarin wordt niet gedagdroomd maar is men vanZelf alert bij zinnen, de mens moet daarvoor een stap zetten, van horende naar luisteren door zijn aandacht aan het horen te schenken, zo ook van kijkende ziend worden door zijn aandacht aan het kijken te schenken. Het Licht van bewustzijn werkt door ons heen in het schenken van aandacht. Bewust zijn is aandachtig zijn. In de levenssfeer van de boom van kennis van goed en kwaad wordt er door het denken continu gedacht en gaat dat als dromen zelfs door tijdens de slaap. In de wereld van het Nu is er geen denken maar is er aandacht, dat is de verleden tijd van denken, en is de verkennende geest niet langer bezig met het verzamelen van kennis doch met ontdekken, kijken wat onder die opgedane kennis voor ons verborgen is gebleven. Als er geen beweging meer is in de geest is ook de tijd verdwenen en lossen toekomst en verleden zich op in het NU. In het Nu is er nondualiteit, Eenheid.