Tao, de Chinese Gnosis over niet-doen. Hoe werkt dat?

Ik wil verder zoeken en alles wat er in mij zit er voor inzetten om er achter te komen hoe het zit met het doel van het leven. Ik wil weten waar het om gaat.

 

Fragment uit vers 2
Omdat allen onder de hemel beweren dat mooi mooi is, komt de lelijkheid voor de dag.
Allen menen zo goed te weten dat goed goed is, dat het slechte voor de dag komt.
Zijn en niet-zijn baren elkaar wederkerig.

Kun je aan de dualiteit ontsnappen?
Het duale in deze versregels is voor mij herkenbaar. Het is mij al langer opgevallen dat als je het goede doet het slechte altijd meekomt. Oorlog leidt tot vrede en vrede leidt tot oorlog. Onderdrukking leidt tot bevrijding, bevrijding leidt tot onderdrukking. Ik herken het duale ook in mijn handelingen. 
Als ik het goede wil doen voor mijn kinderen reageren ze als door een wesp gestoken. Ik wring mijzelf in bochten, pas mijzelf aan en houd mij voor dat het leven een leerproces is. Goed en kwaad, zwart en wit, ze komen altijd samen. De vraag is: kan ik mijzelf hiervan bevrijden? 

Er niet aan hechten
Lao Tse geeft in de Tao Teh King veel hints naar hoe je je kan bevrijden van de invloed van het duale. Hij zegt onder andere dat ik moet streven naar een wijze van leven van niet-doen. Ik merk dat ik heftig reageer en mij afvraag: “hoe kan dat nu, hoe werkt dat?”. Gelukkig geeft hij in de volgende zin een richtlijn, namelijk je te bevrijden van je gehechtheden.
Voor mij wel prettig want daar ben ik al behoorlijk mee aan de slag gegaan, maar tot echte Rust, Vrede en Vreugde heeft het niet geleid. De vraag is nu: “wat zie ik over het hoofd?”.

Het antwoord ontleen ik aan de vermelding in Vers 33:

Hij die niet van zijn essentiële natuur afwijkt, zal lang leven,
maar hij die sterft en toch niet verloren gaat, geniet het eeuwigdurende leven.

Ego loslaten, maar hoe?
Er is kennelijk sprake van een andere natuur. Een andere dan de voor ons essentiële natuur. Een natuur die kan worden ingegaan als je ‘leven om te sterven’ omdraait in ‘sterven om te leven’. Sterven in de zin van loslaten. Dat we ons ego tot stilstand brengen, tot niet-doen en dat we kunnen komen tot leven in de zin van eeuwig leven. Maar echt duidelijk waarmee dat nieuwe leven wordt ingegaan is het niet.
Met de verzen van de Tao Teh King kwam ik niet zonder meer verder. Er ontbreekt iets, een aangrijpingspunt waar dat andere leven zich op baseert. Want volgens mij komt dat niet zomaar uit de lucht vallen.

De vraag aan mijn hart
De vraag die ik mij stelde was: “wat is het aangrijpingspunt, het vertrekpunt van dat andere leven?”
Ik stelde die vraag vanuit mijn hart. Ik wilde het antwoord in mijn hart laten opkomen. Als ik al antwoorden dacht te krijgen liet ik ze in de eerste instantie met rust en ging steeds terug naar de vraag: “wat is het vertrekpunt van dat andere leven?”. Het lijkt op wat er in de weblog over ‘Brieven’ aan de orde wordt gesteld: de ziel stuurt brieven naar het ego. Ik wachtte op de brief, de informatie die mij zou leiden naar een antwoord.
Aangezien ik behoorlijk mentaal aangelegd ben is dit niet altijd even makkelijk. Voordat ik er erg in heb bedenk ik wel weer iets, vind ik ergens in een boek het juiste antwoord. Allemaal bedacht en niet gevoeld.

Iets dat ons leven overstijgt
In de Tao Teh King wordt gesproken over een situatie dat een mens die sterft niet verloren gaat en zal genieten van een eeuwig leven. Er wordt gewezen naar iets dat eeuwig is en dat zijn wij in ieder geval niet. Dat wijst dus naar iets dat ons leven overstijgt.
Het bracht mij op karma. Ook een begrip dat wijst naar iets dat over onze menselijke levensduur heen rijkt. Iets in ons is kennelijk eeuwig aanwezig en daarin worden de consequenties van ervaringen opgeslagen. Niet alleen van mij, maar ook van mensen vóór mij. Dat karma wordt ergens in opgeslagen.

Microkosmos basis voor nieuwe mens?
In het Rozenkruis wordt dat waarin die ervaringen worden opgeslagen de microcosmos genoemd. In het centrum van die microcosmos is een kern aanwezig, net zoals in elke cel een celkern voorkomt. De kern van die microcosmos is het aangrijpingspunt voor de ontwikkeling van die andere, nieuwe mens in ons. Die kunnen wij tot leven wekken. Ik heb een goed gevoel bij dit uitgangspunt. Het verbreedt mijn gezichtsveld.

Stilte en toch onrust
In de Tao Teh King wordt gesproken over het bereiken van een evenwichtig leven, Woe Wei. Het onthecht raken en het komen tot een stilte. Een stilte waarin het andere tot leven kan komen.
Vooralsnog ervaar ik het alleen maar als meer onrust. Meer onrust juist omdat het stiller wordt in mijn hart en in mijn hoofd. Ik neem meer waar in mijzelf, maar ook buiten mijzelf.
Dat zet mij weer aan tot denken. Maar ik wil niet meer zomaar iets doen, ook denken dus niet.
Het duale in mijzelf: ik streef naar rust en onrust is mijn loon.
De manier waarop ik dit aanpak lijkt niet de manier om Lao Tse na te volgen.

De vraag is dus: hoe wel?

Vers 2
Omdat allen onder de hemel beweren dat mooi mooi is, komt de lelijkheid voor de dag.
Allen menen zo goed te weten dat goed goed is, dat het slechte voor de dag komt.
Zijn en niet-zijn baren elkaar wederkerig.
Moeilijk en gemakkelijk brengen elkaar voort.
Lang en kort veroorzaken wederkerig verschil in vorm.
Hoog en laag brengen elkaars ongelijkheid voort.
De toon en de stem harmoniëren wederkerig.
Voor en na volgen elkaar op.
Daarom maakt de wijze zijn zaak van het niet-doen;
hij begaat de leer zonder woorden.
Als het werk volbracht is, hecht hij er niet aan.
En juist omdat hij zich er niet aan hecht, gaat het niet van hem weg.

 

Vers 33
Hij die de mensen kent, is verstandig,
maar hij die zichzelf kent, is verlicht.
Hij die andere mensen overwint, is sterk,
maar hij die zichzelf overwint, is almachtig.
Hij die zich weet te matigen, is rijk,
maar hij die energiek is, heeft kracht van wil.
Hij die niet van zijn essentiële natuur afwijkt, zal lang leven,
maar hij die sterft en toch niet verloren gaat, geniet het eeuwigdurende leven.

 

Bij het lezen van de Tao Teh King viel  het mij in dat Lao Tse in de verzen ergens naar toe lijkt te werken. Vandaar dat ik naast vers 2, dat ik heb gebruikt in deze weblog, ook gekeken heb naar vers 33 (zie voor de verzen het boek ‘De Chinese Gnosis’ geschreven door J. van Rijckenborgh en Catharose de Petri)

Reacties

Geschreven door Miomi Pront op zo, 18-9-2016, 18.49u

het lezen van je blog..geeft me steun in mijn eigen zoektocht...via de Tao..hoewel ik voel dat ik nog aardig vastzit aan mijn verleden religieuze overdrachten,;
het is fijn te voelen dat ik hierin niet alleen sta en de verwijzing naar je teksten is fijn voor vandaag zodat ik het boek weer ter hand neem..dank...tot later

Geschreven door Guido ten Berge op zo, 18-9-2016, 18.50u

Licht en Duisternis
Voor mij is het zoeken gelijk aan streven, streven is niet als Tao, omdat dit de wedijver de dualiteit creëert. Waar het omgaat; is enkel meestromen met het leven zelf om zo de Tao te ervaren als wat in alles is er al altijd zal zijn. Het duidt het (Fragment vers 21); “Zijn en niet-zijn baren elkaar wederkerig”. Niet gehecht zijn is de zelfbevrijding en tegelijkertijd ook niet, omdat zelfbevrijding ook een van de vele illusies zijn war de ziel doorheen trekt ter bewustwording.

Het ‘niet doen, het ‘aflaten’ is geen streven maar een staat van ‘Zijn’ die elke gerichtheid ofwel actie te boven gaat en dus onze ‘essentiële natuur’ is. Dit komt overeen met Vers 33 “Hij die niet van zijn essentiële natuur afwijkt, zal lang leven, maar hij die sterft en toch niet verloren gaat, geniet het eeuwigdurende leven”.

Het ego is dan ook niet van een andere natuur, het is onze ‘echo’ dan wel dualiteit. We ervaren dit gelijk wij als kinderen riepen in een echoput "Wie is de burgemeester van Wezel?" en vol verwondering horen: "Ezel!". Het is dan ook onze ander ik, zo ook een andere ik dit hier schrijft, omdat er geen leven buiten het ‘Zijn’ bestaat. Sterven is dan ook de grootste illusie, omdat je ook sterven niet kunt vast- of loslaten. Er is dan ook geen aangrijpingspunt zo niets ergens begint of eindigt gezien alles ‘Één en Dezelfde Stroom’ is gelijk filmbeelden waar bij elke overgang van een plaatje een lege ruimte tie zien is als je de film stil zet en de illusie zo geprint wordt in ons denken.

Hij die denkt weet dan ook niet en het hart kent geen antwoorden, omdat het hart weet in relatie met wat is. Het hart is de plaats waar het meervoudige Licht de duisternis (schaduw) doet oplossen. Het zijn onze zelf gecreëerde schaduwbeelden van weleer! Deze schaduwen worden opgeslagen als ‘karma’ in onze ziel, die je als een zeer geavanceerde soort van databank kan beschouwen. Een tekst als; “In het huis mijns Vaders zijn vele woningen (Johannes 14:2) is dan ook wat hiermee resoneert en er dan ook geen heiligen bestaan zo de mens die toekent, maar wel dat we het leven, de verandering zelf dienen te ‘heiligen’ wat het helen is van al zijn schaduw beelden.

In de kern is dan ook alles aanwezig, zo er geen binnen en buiten bestaat; het is zo boven zo beneden in al zijn eenvoud de kern zelf! Alleen ons plagiaten denken, laat onze dualiteit doen ontstaan van het onder en boven, ik en de ander door niet te zien dat dit de omwentelingen zijn op het levensrad, het wiel van duisternis (karma). Volledige duisternis is de illusie die het licht niet toelaat, het oneven getal van de schepping 7 is dan ook die onze psyché kleurt. Hierdoor is het onmogelijk volledig vervuld te geraken van het andere, omdat dit overeenkomt met de volledige onthechting. Het is de ‘onuitputtelijke Bron’ die we in ons zelf vinden om het moment van verlichting en het dorsten doet stillen. Wat recht lijkt leren zien als het afbuigende licht die de cirkel in haar 2x4 quadranten onze lege kern, het niets als Licht omhuld. De ‘slimste’ onder ons zijn dan ook ‘dom’ en de vaardigste onhandig om dit Licht zichtbaar te maken. Zij die het Licht gezien hebben spreken niet meer. Het is de tegenstelling, onze onrust die zich laat overwinnen door de rust van de tweede dood, de wederopstanding (Openbaring 21).
Hierbij wen ik u allen een zalig Pasen toe.
Hermes 20 maart 2016

Geschreven door Miriam op zo, 18-9-2016, 18.51u

Heb je al het boek van Johannes van het Kruis gelezen? Kant en klare antwoorden krijg je helaas niet maar het boek geeft wel mooie handvatten!

Geschreven door M Mesman op vr, 24-2-2017, 19.24u

Op welke vraag is uw reactie een antwoord?

Geschreven door aad schoof op za, 11-2-2017, 13.14u

Ofschoon ge God niet door onderzoek kunt vinden, zult ge feilloos tot hem worden geloodst indien ge u wilt voegen naar de leiding van de inwonende geest. Lees op internet het urantiaboek ,verhandeling 2.5.4.6

Geschreven door Leprechaun op di, 21-2-2017, 13.31u

Licht heeft potentie om duister te verdringen. Weet dat duister geen potentiële kracht heeft Licht te verdringen. (Onder)zoek zoveel als mogelijk met het doel om in het Licht staan. Onthoudt, kwaad is alleen maar de afwezigheid van het Goede.

Geschreven door Geronimo op za, 25-2-2017, 19.53u

De schepping bestaat enerzijds uit het Werkelijke, onsterfelijk, alles doordringend, zuiver bewustzijn, eenheid, alles is Bewustzijn; en anderzijds uit het niet-werkelijke sterfelijk, tijdelijk, geconditioneerd bewustzijn, dualistisch, illusie, Maya. De dualiteit zorgt enerzijds voor beweging analoog aan wisselstroom; beweging is immers evolutie; en anderzijds is het een middel voor bewustwording. Het niet-werkelijke bevat ook het Werkelijke (alles is immers Bewustzijn). De mens heeft dit niet in de gaten door onwetendheid; met andere woorden zolang er gesproken wordt over licht en duister, goed en kwaad, zo binnen zo buiten, Yin en Yang is hij Onwetend! Conclusie: er is louter het Werkelijke, het niet werkelijke is een projectie op het Werkelijke. Zodra de film van het niet werkelijke voorbij is, rest louter het witte doek van het Bewustzijn. Dan gaan we naar huis, naar het bedje, lekker sterven ... het heerlijkste wat er is ...!

Voeg reactie toe