Ik ben wakker…geschud.

Zou het mogelijk zijn, een leven zonder conflicten?

Ik wil het niet en toch verzeil ik er af en toe in.
Wat zie ik over het hoofd?
Of zou het gewoon niet mogelijk zijn?
In de zoektocht naar antwoorden las ik de volgende zin en die raakte mij.

Los bij alle moeilijkheden des levens uw puzzels, conflicten en misverstanden niet op volgens de gebruiken en met de gewone middelen en maatstaven der stofgeboren mensheid.

Eerst sliep ik.
Hoe ik dat weet?
Omdat ik nu wakker ben.
Wakker geschud door ervaringen die ik heb opgedaan.
Ik ben er niet uit wat fijner is.
De slaap van alle dag of wakker zijn en bewust te zijn dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn leven en wat zich daarin afspeelt.
Toen ik nog sliep kon ik de omstandigheden en de anderen de schuld geven van wat mij overkwam.
Nu gaat dat niet meer.
Wat was het meest opvallende tijdens het wakker worden?
Dat ik mij realiseerde dat al die dingen die ik in andere mensen waarnam feitelijk mijn eigen dingen zijn.
Ik nam iets waar.
Oordeelde.
Maakte daardoor een beeld van die persoon of een situatie.
En kon er ook nog behoorlijk emotioneel van worden.
Vooral als ik er met anderen over sprak.
Dat verstoorde me weer en uiteindelijk ontwikkelde ik zo veel spanning bij mijzelf dat ik een tijd thuis moest blijven.
Het gaf mij ook de gelegenheid me bezig te houden met vragen die mij al een tijdje bezochten.
Over of wij alleen dieren met verstand zijn of dat er meer te vinden is tussen hemel en aarde, om het zo maar eens te zeggen.
Ik heb een slecht ontwikkeld godsbegrip, maar dat er een schepper bestaat staat voor mij vast.
Dat al die zaken die ik en mijn 7 miljard soortgenoten elke dag meemaken er zijn om te leren, tja, dat zou zo maar kunnen.
De vraag is natuurlijk wat we dan met z’n allen moeten leren.
En waarom?
Ik heb er geen bezwaar tegen aan te nemen dat het leerproces leidt tot het besef van een ontwikkeling op een hoger plan.
Dat door al die conflicten het bewustzijn groeit tot het moment dat het ego begrijpt dat hij inderdaad maar één keer leeft en in dat ene leven ander leven tot aanzijn kan brengen.
Kan dat?
Volgens mij wel.
Hoe weet ik dat?
Van binnenuit.
Heb ik daar wel eens over gelezen?
Ook, maar dat was niet wat de doorslag gaf.
Wat gaf dan de doorslag?
Mijn overtuiging van binnenuit.

Het conflict woont in mij, 
het is het conflict tussen mijn ego en de ziel 

Ik voel gewoon dat op een hoger plan de mens meer is dan wat we gewoon zijn aan te nemen.
Is het prettig dat meerdere mensen dat ook vinden?
Ja, maar dat maakt voor mij niet uit.
Ik weet het van binnenuit.
Heb het gewicht van dat andere mensen het ook vinden niet nodig.
Dit inzicht leidde ertoe dat ik moeilijkheden en puzzels, mijn moeilijkheden en puzzels totaal anders ging beschouwen.
Hoe?
Ik zie nu in dat alle moeilijkheden en puzzels die ik ervaar uitingen zijn van het conflict tussen mijn ego en de ziel die in mij woont.
Ik kon niet begrijpen, toen ik nog sliep, dat mijn ego belangrijk is, maar niet als doel.
Mijn ego als hulpmiddel in het zich ontwikkelen van de ziel tot een nieuw wezen in mij.
Tjonge, wat een bevrijdende gedachte, schoot het door mij heen.
Met het verdwijnen van het conflict in mij verdwenen ook mijn conflicten met anderen. 
Maar ook mijn zienswijze ten aanzien van conflicten in de wereld om mij heen.
Ik zie de noodzaak ervan in en voel intens mee.
Maar emotioneel wordt ik er niet meer van.
Het geeft mij rust.
Niet berusting, maar een diep mee voelen, diep mee lijden.
De vraag die blijft is wat feitelijk die verandering voor mij inhield.
Ik zie de ontwikkeling van mijn ego niet meer als doel.
Dat is best apart in een wereld waar het er alleen maar om gaat om dat ego tot grote hoogte te ontwikkelen.
Actief afhaken, schiet mij te binnen.
De wereld van het ego laten voor wat hij is en hem gebruiken voor de ontwikkeling van de ziel.
Dus actief in de hulpverlening voor de ziel.

Reacties

Geschreven door obscura66@gmail.com op zo, 18-9-2016, 18.06u

Goedendag,

het feit dat je jezelf wakker schud kan je doen beseffen dat de roes van slapen een proces is waarbij er reflectie kan plaatsvinden in het onderbewustzijn waardoor je nu aan een volgende stap in je hoofd kan gaan werken.Wie zijn hoofd vrij heeft van de maatschappelijke druk en mainstream verwachtingen heeft de grootste kans zich door te ontwikkelen maar helaas voorbehouden aan weinigen.

Geschreven door michel van der bijl op wo, 5-10-2016, 14.20u

ik denk om helemaal van strijd en conflicten af te komen is een utopia.er is ying en yang,donker en licht kwaad en goed,rechtvaardigheid en onrechtvaardigheid en ook conflicten en evenwicht.dus om de waarheid te zien moet er soms ook strijd geleverd worden vanuit conflicten.als iemand iets doet wat echt niet door de beugel kan krijg je een strijd en een conflict.Zolang er gevaar bestaat voor een samenleving en specifiek kinderen,dan moet er gehandeld worden naar rechtvaardigheid en is een conflict onvermijdelijk.Zolang er mensen zijn die niet 100 procent eerlijk zijn en rechtvaardig,zal ik strijden voor deze waarheid,rechtvaardigheid en eerlijkheid.ben ik niet eerlijk,rechtvaardig of zeg ik de waarheid,dan mag een ander mij ook oordelen.

Geschreven door robina op wo, 19-10-2016, 15.34u

Bewust te zijn van je innerlijke reflectie op de dualistische stromen om ons heen , geven je de kans tot zelfinzicht..

Geschreven door Maria Mesman op do, 27-10-2016, 13.05u

Maar geheel vrij van beslommeringen kan men niet zijn, er moet toch immers voor een inkomen gezorgd worden, om maar iets te noemen

Geschreven door Maria Mesman op wo, 9-11-2016, 20.38u

Maar geheel vrij van beslommeringen kan men niet zijn, er moet toch immers voor een inkomen gezorgd worden, om maar iets te noemen

Geschreven door Miekie op wo, 9-11-2016, 20.56u

Door het dualistisch denken te herkennen in jezelf. goed of fout bv. dit voor je te kunnen zien. en het alleen aanschouwen krijg je ruimte er tussen. het zijn onbevooroordeeld kunnen kijken daar word het nieuwe denken gecreëerd. dan word het ego de gedachten " ik ben een andere jij"

Voeg reactie toe