Over de Liefde

Toen ik nog niet zo lang leerling was van het Rozenkruis, hoorde ik reciteren uit de bijbel: “Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.“
Ik dacht ‘de sleutel is dus gelegen in de liefde’ en ging liefde uitstralen naar iedereen rondom mij. 
Dit had wel een verrassende uitwerking. Onbekende mensen gingen bijvoorbeeld ineens naar mij zwaaien, of glimlachen. 
Blijkbaar voelden de andere mensen iets van die liefde aan.
Maar het uitstralen van die liefde hield ik toch niet zo lang vol en bovendien begreep ik dat dit persoonlijk uitstralen toch niet bevrijdend kon zijn.

Toen gooide ik het over een andere boeg. 
Kijken naar mijn gevoelens en de negatieve gevoelens vermijden. 
Dat bracht wel resultaat, maar er was meer nodig. 
Dus maar weer iets anders geprobeerd. Dienen was het toverwoord, maar ook dat bracht niet wat ik me voorgesteld had. 
Ik was zó vast besloten om het pad te volvoeren, dat ik wel eens bad tot de Broederschap om mij te helpen, en als ze dat niet wilden doen, dan hoefde mijn leven niet meer, dan mocht ik ter plekke dood neervallen.
Oh ja, toen kwam het idee van zelfkennis bij me op. 
En zo ging het door.

Tot ik de ziel bewust werd. Het eerste wat me daarbij opviel was dat ik op een of andere manier mijn leven kon overzien en kon zien dat de dood nog niet direct in het vooruitzicht was; ik ben nl. al boven de 70 jaar oud en ja, daar ga je dan rekening mee houden. 
Het typische was verder de stilte, die de ziel meebracht. 
Ik begreep de zin, die ik in een boek gelezen had: 
..Laat het horen van de oren voor de oren. 
..Laat de arbeid van het verstand voor het verstand. 
..Wanneer de ziel dan stil is…

Iets later kwam het stellen van prioriteiten in mijn leven. 
Het geven van tijd aan het zieleleven en weer later het verplaatsen van het zwaartepunt van aandacht. 
Je ziet ineens dat je 2 bewustzijns hebt. 
Maar ook dat slijt blijkbaar in het voortgaan van de tijd.

Maar waar bleef de Liefde, die zo bijzonder was?

Ik voelde me arm aan Liefde. 
Ik herinnerde mij de uitspraak van Jacob Boehme: …(mijn hart moet ruimer worden).?
De naastenliefde gaat vooraf aan de liefde, maar die naastenliefde had ik niet. 
Hoe kon ik tot die Liefde komen?

Tot zich iets voordeed in mijn leven. 
Ik had staf gedaan in een week voor 9 tot 12 jarigen in Doornspijk. 
In de staf zat ook een kleine vrouw die helemaal alleen uit Polen gekomen was per vliegtuig en trein om hier in de staf te dienen. 
Ze kon nauwelijks iets anders dan Pools, dus liep ze er een beetje verloren bij. 
Na de afsluiting van de week in de Rozentuin liep ik langzaam terug naar het hoofdgebouw. 
Ik ben niet zo snel dus liep ik een beetje achterop. 
Ik zag dat de Poolse vrouw helemaal aan het einde liep. 
Ik wachtte haar op. 
Ik wilde afscheid van haar nemen, we namen elkaars hand en er stroomde plots een heel diepe liefde door ons heen, iets heel anders dan de liefde die we hier gewend zijn. 
En we liepen elk onze eigen kant op, zij op weg naar Polen en ik naar mijn tentje.
Ik geloof dat zij die liefde meegenomen heeft naar Polen.

Ik reed naar huis maar plots begon het me te dagen dat er iets heel speciaals gebeurd was die middag. 
Er was zo een oneindige, intense liefde geweest, die me overdonderde.
Die week was er een van verwarring. 
Ik dacht dat ik me die liefde voor de geest moest halen, als voorbeeld, en moest uitstralen naar de wereld, maar dat is toch niet dé liefde die je uitstraalt maar de liefde uit het astrale gebied van deze wereld.
Om mijn gedachten te ordenen las ik wat uit de literatuur van onze school en las: …”er is de vis die zich bezint op het offer der Liefde én de vis die dit offer dynamisch willen en volvoeren gaat”. 
Dat gaf me moed.

Reacties

Geschreven door Willem op vr, 1-12-2017, 17.57u

Er is de vis die zich bezint op het offer der liefde en blijk baar en andere stoere vis die dit zelf wel even zal klaren ....
Dit vraagt wel heel wat uitleg! Er zit een grote contradictie in. Het eerste is passief en de tweede is actief! Dit riekt naar ego.
De eerste gaat even bezig bezinnen hoe hij dat offer der liefde ten tonele zal brengen aan zichzelf en het dan mooi dynamisch uitvoeren! En dat moet dan offer heten!
Zo komt het een beetje over. Misschien bedoel je het anders te zeggen.
Wat wil je eigenlijk zeggen? Of misschien weet je het zelf nog niet helemaal en kriebel je er tegen aan. Misschien is dit wel een vraag van jou waar je mee bezig om het antwoord hopenlijk op te vinden?

Geschreven door Aldous op wo, 20-12-2017, 11.12u

Wat ik mooi vind in je verhaal is dat de liefde je overkomt, spontaan, en niet voortkomt uit een doelgerichte actie.
Zo is het toch meestal: de echt bijzondere dingen overkomen ons vanzelf en niet door ze te willen...

Geschreven door L. op do, 28-12-2017, 20.36u

Dag Aldous, een korte reactie op jouw schrijven, waarvoor dank! Ja, dat is zo, maar dat is niet het hele verhaal, alhoewel alle standpunten hierin geoorloofd zijn. Als je een baan zoekt kan je zeggen: nou ik wacht wel tot die baan naar mij toe komt, want het hogere zorgt toch altijd voor mij. Zo werkt dat (meestal) niet. Je zal toch zelf moeten gaan zoeken en in die situatie kan dan het wonder gebeuren. Het leereffect komt altijd uit het dagelijkse leven, maar dan zal je wel iets moeten doen en dan ervaren dat je het anders moet doen, en dan weer ervaren dat het toch weer anders is, etc. Zo ook hier, waarbij Willem aangaf, dat de zinnen met de vissen wel erg veel op een ego-ding leken. Ik ben daar ook wel ingetrapt. En dat is helemaal niet erg! Uiteindelijk kom je dan wel waar je moet zijn, als je blijft zoeken en verlangen. Ik ben er nog niet, toch zie ik al licht aan het eind van de lange tunnel. Je ziet dingen veranderen, er is beweging. Je ziet uiteindelijk dat je met je ik niets, maar dan ook niets kan. Maar dat wist ik al. En dat bedoel je toch?
Een vruchtbaar (in alle opzichten) nieuw jaar toegewenst. En jou ook Willem, als je dit leest!

Geschreven door L. op di, 26-12-2017, 22.18u

Beste Willem, bedankt voor jouw reaktie. Sorry maar door omstandigheden kon ik niet eerder reageren.
Die tekst over de vissen ruikt volgens jou naar ego.
Ik begon de tekst over de liefde met een duidelijk ego gebeuren. Daarna geef ik heel beknopt verslag van mijn weg die vele jaren in beslag nam. Alleen vroeg ik me nu af waar de Liefde bleef tot ik die gebeurtenis beschreef. In feite heeft deze gebeurtenis zich tweemaal voltrokken in mijn leven, maar blijkbaar was ik er de eerste keer nog niet rijp voor.
In de zin vlak voor die met de vissen geef ik aan dat ik in heel mijn reactie en denken twijfelde, juist vanwege dat ego. En soms, als ik het niet meer weet sla ik na een korte bede een bepaald boek open en bezin me op de tekst op de door het toeval geopende bladzijde. Meestal krijg ik zo een duidelijk of minder duidelijk antwoord op mijn vraag. Op die opengeslagen bladzijde stond de tekst over de vissen en dat het over liefde ging vond ik een goed teken.
Dat heb ik vermeld en verder ben ik niet gegaan in mijn blog, omdat ik er nog niet helemaal uit ben. Ik kan me er gemakkelijk vanaf maken door hier een punt te zetten, maar ik ga voor jou toch nog even iets verder. Een deel van wat verder staat weet ik misschien, een deel vermoed ik.

Het rozenkruis is een kruis dat je in jezelf moet oprichten: het stelt een vertikale kracht voor, die uit het goddelijke komt en een horizontale kracht die in deze wereld werkt. Het kruis in jezelf oprichten betekent dat je beide met elkaar verbind in je hart; dan kan de vertikale kracht (die kracht is het licht, of de Liefde) omgezet worden in een horizontale kracht die deze wereld kan invloeien.
Dit kan slechts na het vollédig opgeven van het ego. De mens wil voor de rest van zijn leven alleen nog Gods plan helpen uitvoeren, meer niet en niet minder. Het oprichten van de Graalbeker in jezelf is een ander aspect hiervan.
De zin met de vissen wil zeggen dat hoofd en hart daarbij samen moeten werken, vrouwelijk (ontvangend) en mannelijk (voortbrengend), om Gods wil uit te voeren. Die Liefde ontvang je dus en van het ontvangene kan je uitdelen in een waar offer.
Misschien moet de ziel of de mens overigens uiteindelijk zelf die Liefde worden?
Wat denk je hiervan? Laat het me even weten!

Geschreven door M op ma, 16-4-2018, 16.41u

Wat een prachtig verhaal!

Voeg reactie toe