De Hemelprater vertelt over de nooit afwezige aanwezigheid.

Er is veel vreugde te beleven 
als het kijken verandert 
en alles er anders uit gaat zien. 

Stel je voor dat je alles wat je ziet, voelt, denkt en hoort, 
kortom alles wat je waarneemt,  
dus ook je lichaam, 
op het scherm van bewustzijn verschijnt.
Als een film.
Jij bent daar de enige toeschouwer van. 
Dat ben je. 
Een unieke film met jou in de hoofdrol 
met vele anderen zoals jij.
Maar niemand kan die film zien.
Alleen jij. 
Door jou, als ware je een projector, 
wordt die film, jouw film, 
zichtbaar op het eindeloze scherm van bewustzijn. 
Jij geeft de film, zonder het te beseffen, betekenis. 

Toen je nog heel klein was is de film begonnen. 
Iedere dag ging hij verder.
Zonder er erg in te hebben ben je ermee vertrouwd geraakt. 
Met wat er dagelijks zichtbaar werd en nog steeds wordt.
Wat je als waar bent gaan aannemen
en wat je als jezelf bent gaan beschouwen. 

‘Dat ben ik en niemand anders’, 
in het hele universum is er geen tweede van te vinden. 
Jij bent de unieke aanwezigheid. 
Zo vanzelfsprekend vereenzelvigd.
Je beseft dat het voor iedereen zo is. 
Alleen hebben de meesten er geen erg in. 

Wat voor film het is wordt dus helemaal bepaald door wat je er in ziet. 
Door de betekenis die het voor jou heeft. 
Dat er veel verschillen zijn zal duidelijk zijn, maar er zijn ook veel overeenkomsten. 

De vraag zou kunnen ontstaan; ben ik wel wat ik denk en meen te zijn. 
Er zou een gevoel van twijfel kunnen zijn, een gevoel dat er iets niet klopt. 
Want het voelt vaak niet goed. 
Dingen gebeuren zonder dat je er iets aan kan doen. 
Terwijl je ook het gevoel hebt dat het anders kan. 
Iets diep van binnen, een weten. 

Meer en meer kan uit een sterke behoefte je aandacht naar dat diepe weten naar het centrum van je wezen getrokken worden. Wat je ook aan het doen bent het blijft op de achtergrond aanwezig als een trouwe metgezel waar je graag mee samen bent. 

Vanuit het samenzijn, wat steeds vanzelfspekender wordt, gaat het kijken en zien veranderen. Want je kijkt en ziet immers samen. Je bent niet meer alleen. 2 zien meer dan 1 nietwaar? Dezelfde dingen van voorheen krijgen een nieuwe betekenis. 

Ook jij als schepsel. 
De vereenzelviging van voorheen verschuift naar vereenzelviging 
met de trouwe innerlijke metgezel die altijd daar is waar licht en vreugde samengaan. 

Stel je voor dat iedereen vanuit het samen zijn met zijn innerlijke metgezel 
in het besef zou leven scherm, projector, toeschouwer en licht te zijn. 
Licht, het element zonder welke er niets zou zijn, 
het ene licht dat alles omvat en mogelijk maakt, 
de bron waar alles uit voort komt en in verdwijnt. 

Dat alles ben jij en alle anderen. 
Dat is wat je bent, je ware identiteit, niet wie je bent maar wat je bent. 

Een van de ontelbare sterren aan het firmament. 
Allemaal schitterend in 1 hemel, in jouw film  aanwezig, 
waar je al die sterren kan ontmoeten de 1 nog mooier dan de ander, 
waar een rivier van vreugde stroomt vanwege de schoonheid die aanwezig is. 

Stel je voor dat er dan iemand zegt; 
Ik ben het licht der wereld, 
en stel je voor dat iedereen dat zegt 
en dat zou kunnen, dat iedereen zichzelf herkent in de schittering van de ander als een eindeloze weerspiegeling. 
En deze schat, mijn schat is voor jou. 
Stel je dat eens voor. 

Waar wacht je op ?
 

Voeg reactie toe