Mijn deelname aan de cursus Rozenkruis en Gnosis

Wijsbegeerte en Verwerkelijking is de sub-titel van de cursus.
Na een voorstelrondje gaf één van de cursusleiders een toelichting op de titel van de cursus.
Gnosis betekent oorspronkelijke kennis, Goddelijke wijsheid.
Rozenkruis bestaat uit twee woorden, te weten het kruis en de roos.
De horizontale balk van het kruis wijst op de werkingen, krachten in deze, onze wereld.
Deze worden doorkruist door werkingen uit een andere wereld, de wereld van waaruit ook de wijsheid van de Gnosis stamt. Een Goddelijke wereld.
Het kruispunt tussen onze wereld en die Goddelijke wereld wordt in ons gevormd door wat we de Roos des Harten noemen.
Het is een beginsel, een zaadatoom van een nieuw uit ons te ontwikkelen mens.

Tijdens het verhaal betrapte ik mij er op dat ik naar mijn mede cursisten zat te kijken.
De vraag kwam bij mij op of zij dit zouden geloven.
Het was natuurlijk de vraag die ik mijzelf stelde.
Er viel een stilte en één van de cursusleiders las een stukje voor uit het cursus materiaal.
Bij het voorlezen kreeg ik de indruk dat zij zich bewust was van wat zij aan het voorlezen was.
Ik voelde dat als het ware.
Een andere cursusleider, er waren er drie, begon in de stilte die viel te vertellen.
Bij hem had ik typisch het idee dat hij wel de woorden uitsprak, maar dat hij ook niet precies wist hoe het nu zit met die nieuw te ontwikkelen mens op basis van dat oeratoom.

Ik weet nog waarom ik op deze cursus ben beland.
5 jaar geleden veranderde ik van baan en sindsdien fiets ik elke dag twee keer langs het gebouw waar de cursus wordt gegeven.
Op een dag waren ze de etalage aan het herinrichten.
In die etalage waren slechts een paar objecten. 
Er was vooral veel niet.
Dat trok mij wel aan.
Ze hingen net een aankondiging op van een cursus, de cursus waar ik nu ben.
Dinsdagavond 20.00 uur.
Gewoon gaan dacht ik.
Ik verbaasde me wel dat ik dat dacht.
Ik was vooral nieuwsgierig wat ze daar nou zouden doen in dat gebouw. Die Rozenkruisers.
Het kwam prettig op mij over en nu zit ik hier met 12 mensen, waarvan 9 cursisten en drie cursusleiders.
Te praten over zaken waar ik nog nooit over gehoord heb.
Een medecursist werkt in de zorg. Ik in de ICT.
Zij vertelde dat ze wel vaker dit soort cursussen volgde.
Laatst had ze nog een cursus mindfulness gedaan.
Nu deze.

We aten spruiten aangemaakt met Ketjap Manis, uitjes, knoflook en sambal.
De aardappels prak je dan met het vocht van de spruiten en ketjap.
Mijn man wil daar altijd appelmoes bij.
Ik zie dat je naar die cursus geweest bent zei hij
Bladerde even door mijn cursusmap.
Haha.. alles geel gemarkeerd dat je niet begrijpt zeker?
Ja, inderdaad.
Had je beter kunnen markeren wat je wel begrijpt, met een grote grijns op zijn gezicht.
Ga je de volgende keer weer?
Ja.
Zo zeker als ik ‘Ja’ zei verbaasde hem, maar mijzelf ook.
Tjonge, jij op bezoek bij die Rozenkruisers!
Ik kan het niet zo goed onder woorden brengen, maar ja, inderdaad, de volgende keer ga ik weer.
Iets raakt mij en ik kan het nog even niet duiden.
Weer die grijns: hou mij op de hoogte.
Ik weet het, hij vindt mij soms vermakelijk.
En ik hem ook, dus heerlijk om zo met elkaar samen te kunnen zijn.

De volgende avond werd aan de cursisten gevraagd wie er een stukje zou willen voorlezen.
Ik bood aan het te doen.

De tekst ging als volgt:
Ik ben niet alleen een sterfelijk lichaam dat leeft en sterft.
Ik ben ook een onsterfelijke ziel die zelfs een God kan zijn
als ik uit de diepe bron van Gnosis word wedergeboren.

 

Nadat ik het had voorgelezen vroeg één van de cursusleiders: “kan je het geloven?”.
Nee, antwoordde ik oprecht.
Maar kan je het aannemen?
Ja, met evenveel overtuiging.
Ok, dan kunnen we het gebruiken als werkhypothese.
Eerst zien en dan geloven zullen we maar zeggen.
Inderdaad, vond ik ook.
Fijn om dit soort zaken zo vrij te kunnen benaderen.
Dat bevalt mij sowieso.
Ik mag er zijn.
Met mijn onbegrip.
Met mijn gevoel dat ik er meer over wil weten.
In de wetenschap dat de cursusleiders ook af en toe aan het zoeken waren naar de juiste woorden.
Iets werd er in mij geraakt.
Het zorgde er voor dat ik de teksten van de cursus verslond.
Dat vond mijn man vermakelijk, maar het maakte hem ook nieuwsgierig, want ik werk in de ICT en daar gaat het wel altijd om heel concrete abstracte zaken.
Oeratoom, Roos des Harten.
Gnosis.
Het kruispunt van twee werelden. Zielewedergeboorte en wederopstanding.
Heb je even?
Tjonge wat bijzonder om de vreugde te ervaren die het mij geeft om hier mee bezig te zijn.
En dat mijn omgeving ook zo benieuwd is naar wat dit allemaal gaat brengen.
 

Voeg reactie toe