Waar gaat het Rozenkruis over?

"Rookpauze" klinkt het in de gang.
Ok, ik begrijp het.
We gaan met een paar naar beneden, naar buiten, bij de ingang van ons kantoor.
Niet dat we roken, maar het is fun om een korte break zo te benoemen.
Vraagt mijn collega aan mij of ik nog wat leuks ga doen in het weekend.
Dit weekend een conferentie op Renova.
Heeft hij mij wel vaker over gehoord.
Hoe vaak ga je daar eigenlijk naar toe?
Tja, ongeveer een keer per maand.
Waar gaat het eigenlijk over bij het Rozenkruis, vraagt hij.
Je bedoelt ‘the elevator pitch’, vraag ik hem.
Ja, precies.
Ik heb het namelijk aan meerdere mensen gevraagd en niemand kon mij in het kort uitleggen waar het over gaat.
Het antwoord floept er bij mij uit.
Veel nadenken was er niet bij.

Zielewedergeboorte.
Het weer tot leven brengen van de ziel.

Zoiets?
Ja, prima.
Kort genoeg.
Dat er een ziel is dat was mij al duidelijk.
Maar die is er dan toch al?
Waarom dan zielewedergeboorte als de ziel er al is?
Wat jij ziel noemt zien wij als ‘bezieling’.
Dat is niet een op zichzelf staand iets.
Dat is een werkzaamheid.
Dat wat wij leven noemen.
Bij het Rozenkruis gaan we er van dat we beschikken over een nog slapende ziel.
Je ego kan helpen om die slapende ziel te wekken.
Het ego moet dat toestaan.

Zielewedergeboorte.
Het weer tot leven brengen van de ziel.
The elevator pitch.
Hoe komt het dat mensen dat niet zeggen dan?
Ik zeg tegen hem: zo eenvoudig als het doen van de afwas.
Is ook een blog over geschreven.
Ga ik lezen antwoord hij.

Ja, waarom is het zo moeilijk om de essentie te benoemen?
Hij: lijkt me hetzelfde als het specificeren van software.
Het pas gaan maken als het eenvoudig te beschrijven is.
Ja, precies.
Wat een oorlog moeten we soms voeren om het eenvoudig te krijgen.
Weet je nog die laatste keer.
Emoties liepen hoog op, maar uiteindelijk kwamen we er wel uit.
En als je dan dat punt hebt bereikt dan zeggen we wel eens tegen elkaar: apart toch. 
Waarom wisten we dat niet meteen?

Zeker.
Zo is het ook met de weer tot leven komen van de ziel die we in ons meedragen.
Snap ik, zei hij.
Weinig woorden veel zeggen.
Haha, hij moet lachen.
Kennelijk kan je dat pas zeggen als je een kubieke meter boeken hebt gelezen, of…?
Lezen, luisteren, misschien gaat het wel om het doen van die afwas.
Borstel, water, zeep, klaar.
Nu maar weer even aan het werk.
Einde rookpauze.

Voeg reactie toe