Wat kan ik hier leren?

Show list

We scheppen onze eigen werkelijkheid

De mens schept zijn eigen werkelijkheid. Die creaties gaan een eigen leven leiden, en eisen voeding. Daardoor wordt de ‘schepper’ aan zijn ‘schepping’ gebonden, en blijft gevangene. Het zijn op zich bijzondere kwaliteiten die wij aanwenden om dit alles tot stand te brengen en te onderhouden. Feitelijk wel geleend. Het zijn namelijk kwaliteiten die ons geworden uit de wereld van de ziel. Wij ontvangen die kennis met maar één bedoeling: de ontdekking van de bron van die kennis, die speciale bron die ook wel wordt geduid met het woord: gnosis.    

Aantrekken en afstoten, jij bepaalt

‘Wat doe ik hier?’, is een vraag die je kan overvallen als je voor een bepaalde gelegenheid in een groep mensen bent. Wat heeft deze vraag te maken met voedsel? De vraag ‘Wat doe ik hier’ zegt eigenlijk: ‘Wil ik mij laten voeden door de energie die ik hier aantref?’ Naast voedsel dat wij kunnen ervaren met onze zintuigen is er ook voedsel, zeg maar energie, die tot ons komt via ons chakrastelsel. Net zoals de organen die wij kunnen openstellen voor het zichtbare voedsel, kunnen wij ons ook openen voor ‘onzichtbaar’ voedsel. Wij kunnen dus energieën gericht tot ons toelaten. Als wij ons richten op doelen in deze wereld dan krijgen wij de energie die daarbij hoort. Zo kunnen wij ook besluiten ons te richten op het doel van de ziel, namelijk haar wedergeboorte en –opstanding. Wij krijgen dan als vanzelf de energieën die daarbij horen. 

Spirituele ontwikkeling is als een verteringsproces

Zoals we brood kauwen en doorslikken zodat het in de maag kan verteren en worden omgezet naar het vlees in ons lichaam, zo is het met de kennis over de werking van de ziel.
Als we het alleen opslaan in ons geheugen, met andere woorden er alleen op kauwen, dan kan het niet worden verteerd in de maag van de ziel, namelijk het hart en zal het lichaam van de ziel slap blijven. En een slap zielelichaam is ontvankelijk voor allerlei invloeden en zal snel twijfelen.

De Ziel snakt naar vrijheid

Kennis voor de ziel bestaat uit gnosis, kennis uit het oorspronkelijke levensdomein van de ziel.
De ziel is de toegang verloren tot haar oorspronkelijke wereld en de daarbij horende kennis, gnosis. De ziel is gevangen in deze wereld via haar binding aan de persoonlijkheid. De persoonlijkheid is daarmee haar cipier geworden. Hij bepaalt of ze vrij komt of niet.
De ziel laat de persoonlijkheid weten dat zij snakt naar bevrijding via de stem van het geweten. Dit verontrust de persoonlijkheid, die in de eerste instantie zich niet bewust is dat die verontrusting voortkomt uit zijn eigen ziel. De ziel die smart lijdt en hoopt dat de persoonlijkheid zich naar haar zal omkeren.
De school van het Gouden Rozenkruis helpt de persoonlijkheid met kennis over hoe zich te richten op de ziel. Daarnaast verschaft het de ziel toegang tot de kennis uit haar oorspronkelijke levensdomein, de gnosis.

Het werkelijke levensdomein van de Ziel

In haar oorspronkelijke levensdomein was de ziel een scheppend wezen, een geest-ziele-mens. Doordat ze gehecht raakte aan haar schepping werd zij de gevangene van haar eigen creatie. De verbinding met de geest raakte zij kwijt. Wat overbleef was een ontledigde kleine wereld, ook wel microcosmos genoemd, met daarin één atoom van dat wezen. Omdat de schepper zijn eigen scheppingen beschermt ontstond er een apart levensdomein. In dat aparte levensdomein werden de ontledigde microcosmoï met daarin het atoom, ook wel oeratoom genoemd, opgenomen. In dit levensdomein, onze huidige wereld, gaan die zielen hun ervaringsweg en kunnen een terugkeer naar hun oorspronkelijke levensdomein realiseren.

De gehechtheden van de Ziel

De mens is een fascinerend schepsel, ondanks dat het slechts een afspiegeling is van de oorspronkelijke geest-ziele-mens.
Onze fascinatie De fascinatie voor een bijzonder iemand, het is boeiend in de letterlijke zin. Het maakt van ons een gevangene, want voordat je het weet identificeer je je met een bijzonder iemand.
Wordt er iets negatiefs gezegd over de door ons aanbeden persoon, dan lijden wij, iets positiefs, dan zijn wij trots. Door deze situatie leren wij de smart kennen die de ziel ondergaat in haar gevangenschap. Als wij ons bevrijden uit onze gehechtheden kunnen we weer vrij zijn in onze keuzes. De keuze voor het ego en een leven binnen de grenzen van deze wereld of de keuze voor de ziel en haar wederopstanding.

Het offer van het zelf: nodig voor de ontwikkeling van de ziel

De bevrijding van de ziel begint met de keuze van de persoonlijkheid, uit eigen vrije wil, om zich ten offer te stellen voor de ontwikkeling van de ziel. Daarna zal de ziel op haar beurt ook uit eigen vrije wil kunnen kiezen om zich weer te richten op de geest. De geest als haar leidsman in haar oorspronkelijke levensdomein. Ook de ziel zal zich dienen te offeren om tot wedergeboorte en wederopstanding te kunnen komen. De vraag is: ziet de persoonlijkheid dit perspectief en heeft hij de moed te kiezen voor de ziel en haar ontwikkeling. De persoonlijkheid krijgt te maken met een lijden dat hij doormaakt voor de ziel. Het is het lijden van niet te weten, niet te kennen, het moeten aannemen, het geloof en het loslaten van zekerheden. De persoonlijkheid, als creatie van de ziel, krijgt dit lijden mee van de ziel. De ziel herinnert zich haar glorieuze levensstaat nog wel, maar niet meer dan dat, zij heeft er geen verbinding meer mee. Zij is nu verbonden met steeds weer een nieuwe persoonlijkheid en voelt de smart van deze verbinding. Via de bezieling die van haar uitgaat probeert zij dit kenbaar te maken aan de persoonlijkheid.

Crisis maakt het hart open

Als er schaarste is gaan we op zoek, gaan we ons bovenmatig inspannen om de schaarste op te vullen. Dat kan een door ons zelf bedachte schaarste zijn, zoals het willen winnen van een hoofdprijs of het kan ons overkomen in een omstandigheid die wij niet bewust hebben opgezocht. Als er geen schaarste wordt ervaren komen we niet in beweging. In het kader van de school van het gouden rozenkruis, de school voor de ziel die wil komen tot een verbinding met de geest, gaat het met name om de door de persoonlijkheid ervaren schaarste van de ziel. Wanneer ervaart de persoonlijkheid de schaarste van de ziel? In momenten van totale crises, het niet meer weten wat te doen. Vastgelopen te zijn in deze wereld. Maar ook als we zielsveel van iets of iemand houden. In beide gevallen gaat ons hart open. En in het hart moeten we zijn als het gaat om te kunnen luisteren naar de stem van de ziel. 

Leren door aandacht te schenken

In een rots zijn alle atomen gevangen in een vaste verbinding met elkaar. Zo vergaat het ons ook als we spreken over onze gehechtheden. Het zijn vaste verbindingen tussen de bouwstenen van onze persoonlijkheid. Slechts lange tijden en krachtige inwerkingen lossen de verbindingen op.
Smart is een inwerking die de vaste verbindingen aan onze gehechtheden oplost.
Het vereist moed om smart toe te laten. Het begint met het schenken van aandacht aan onze gehechtheden. Dat we er ons van bewust worden. Wegkijken en ontkennen leidt ertoe dat de gehechtheden blijven bestaan. Als rotsblokken versperren zij onze gang op onze levensweg. We stoten ons er aan en ze laten ons struikelen. De pijn die dat veroorzaakt laat ons stoppen op onze weg. We moeten dan aandacht geven aan die pijn en de oorzaak er van. De realisatie van de oorzaak maakt krachten vrij die onze gehechtheden oplossen als een rots die vergaat tot zand.

De Ziel kan spreken als het ego stilvalt

De ego gedreven persoonlijkheid heeft de sleutel in handen om de ziel te bevrijden uit haar gevangenis. Het ego zal hiertoe haar schat dienen te offeren, namelijk de waarde die hij hecht aan deze wereld. Ontdekken wat de waarde is van deze wereld leert het ego door zich erop te bezinnen, deze wereld te bestuderen, ervaringen op te doen. Het ego leert zijn begrenzingen kennen, maar ook de begrenzingen van deze wereld. Het ego leert tevens dat het enige dat het feitelijk doen kan is terugtreden, zijn schat te offeren. Dit offer maakt het hart vrij.
Het hart wordt stil.
In deze stilte kan de ziel spreken.
Spreken is een werkzaamheid.
De werkzaamheid van de ziel komt voort uit de kern van de ziel, het oeratoom. Het is het laatste overblijfsel van de oorspronkelijke geest-ziele-mens. Als deze kern weer de ruimte krijgt trekt het energieën aan die bij haar horen en deze spiegelt zij dan in de ruimte van het hart.
De ziel spreekt is een aanduiding van deze werkzaamheid.